Gentlemen Prefer Blood — In Regards to Joy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Regards to Joy" van Gentlemen Prefer Blood.
Songteksten
She said she was disappointed,
By the fact that I did nothing that she planned.
The King of pain was out of jurisdiction
And JoKing out of habit to slight swollen eyes.
Curtain closed, last call, time
to say goodnight. No other chill could be as bad.
Sympathy reigned supreme, as it rained outside I could see
A mother and her boy named Irony.
Breakdown? I wish it was that simple.
I’d paint myself into a corner watching floors chip back
Given one way or another
Timed out and no audience to tell you you should quit.
Caution called. Take heed. This
Is the big one. The punchline is going to hurt like hell.
Laughter came up on choking. Is this it? The God’s must be joking.
Stop and think, «Have you done this to anybody?»
And all the times that I knew I would be let down,
You had never put me down, you would never put me down.
And all the times that I would walk off from your glare,
You would never let me down, you would never let me down.
You bore and I bored the fuck out of you
Circumstance is a hand that no one should left
Got by this far but far from brave, self worth and song are
My only means left to be frayed.
Hands held, pain felt on one side,
Never losing grip.
My fun is done, Joyce,
But life is ready to be lived.
And all the times that I knew I would be let down,
You had never put me down, you would put me down.
And all the times that I would walk off from your glare,
You would never let me down, you would never let me down.
Songtekstvertaling
Ze zei dat ze teleurgesteld was.,
Door het feit dat ik niets deed wat ze van plan was.
De koning van de pijn was buiten zijn jurisdictie.
En grappen uit gewoonte om licht gezwollen ogen.
Gordijn dicht, laatste oproep, tijd
om welterusten te zeggen. Geen andere chill kan zo erg zijn.
Sympathie heerste oppermachtig, als het buiten regende kon ik zien
Een moeder en haar zoon genaamd Irony.
Inzinking? Ik wou dat het zo simpel was.
Ik schilderde mezelf in een hoek en keek hoe vloeren terugscheurden.
Op de een of andere manier gegeven
Geen publiek om te zeggen dat je moet stoppen.
Voorzichtigheid belde. Let op. Deze
Is de grote. De clou gaat vreselijk pijn doen.
Gelach kwam bij verstikking. Is dit het? De God moet een grapje maken.
Stop en denk, " heb je dit iemand aangedaan?»
En al die keren dat ik wist dat ik in de steek zou worden gelaten,
Je had me nooit afgemaakt, je zou me nooit in de steek laten.
En al die keren dat ik weg zou lopen van je schittering,
Je zou me nooit in de steek laten, je zou me nooit in de steek laten.
Je verveelt je en ik verveel je.
Omstandigheden zijn een hand die niemand mag achterlaten.
Zo ver gekomen, maar verre van dapper, eigenwaarde en lied zijn
Mijn enige middel om gerafeld te worden.
Handen vastgehouden, pijn gevoeld aan één zijde,
Nooit de grip verliezen.
Mijn plezier is gedaan, Joyce.,
Maar het leven is klaar om geleefd te worden.
En al die keren dat ik wist dat ik in de steek zou worden gelaten,
Je had me nooit neergehaald, je zou me neerzetten.
En al die keren dat ik weg zou lopen van je schittering,
Je zou me nooit in de steek laten, je zou me nooit in de steek laten.