Геннадий Жаров — Вот скоро час songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Вот скоро час" van Геннадий Жаров.
Songteksten
Вот скоро час, как я над городом кружуся,
Любовь и жизнь моя висят на волоске.
Прощай, коварная изменщица-Маруся!
Я самолет свой вот-вот пущу в пике.
Ты где-то там внизу в своем микрорайоне
Очередной с другим затеяла роман.
Душа, как и мотор, реве, реве и стогне…
Я жду, когда густой рассеется туман.
И я смеюсь, я хохочу, роняя слезы,
А под крылом дождем рыдает май,
И с бледных губ моих слетают не угрозы,
А только лишь твое жестокое Good Bye!
И вот она земля, дома все ближе-ближе!
Вот и окно твое с геранями в горшке…
Еще чуть-чуть, еще на метр, полметра ниже —
И вместе мы с тобой закружимся в пике!
И я смеюсь, я хохочу, роняя слезы,
А под крылом дождем рыдает май,
И с бледных губ моих слетают не угрозы,
А только лишь твое жестокое Good Bye!
И вдруг почти, почти у самого карниза
Мне будто голос свыше вдарил по руке:
Тебе ж стальные крылья вверила Отчизна!
И с чувством гордости я вышел из пике.
И я смеюсь, я хохочу, роняя слезы,
Из-под крыла мне улыбнулся май,
И с бледных губ моих слетают не угрозы,
А только лишь твое жестокое Good Bye!
Songtekstvertaling
Hier is het snel uur, terwijl ik boven de stad rondcirkel.,
Mijn liefde en leven staan op het spel.
Vaarwel, verraderlijke verrader-Maroesja!
Ik sta op het punt om mijn vliegtuig in een duikvlucht te lanceren.
Je bent daar ergens in je buurt.
Ze heeft een affaire met iemand anders.
De ziel, zoals de motor, Rewa Rewa en Stogniyy…
Ik wacht tot de dikke mist weg is.
En ik lach, ik lach, ik laat tranen vallen,
En onder de vleugels van de regen kan huilen,
En het zijn geen bedreigingen die uit mijn bleke lippen komen,
Maar alleen je wrede afscheid!
En hier is land, huizen van dichterbij.
Hier is je raam met geraniums in een pot…
Een beetje meer, nog een meter, een halve meter lager —
En samen zullen we draaien in een piek!
En ik lach, ik lach, ik laat tranen vallen,
En onder de vleugels van de regen kan huilen,
En het zijn geen bedreigingen die uit mijn bleke lippen komen,
Maar alleen je wrede afscheid!
En plotseling bijna, bijna bij de richel
Het was alsof een stem van boven me op de arm had geslagen.:
Jij OK stalen vleugels toevertrouwd aan het moederland!
En met een gevoel van trots, kwam ik uit de duik.
En ik lach, ik lach, ik laat tranen vallen,
May glimlachte naar me onder zijn vleugels.
En het zijn geen bedreigingen die uit mijn bleke lippen komen,
Maar alleen je wrede afscheid!