Genesis — Undertow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Undertow" van Genesis.
Songteksten
The curtains are drawn
Now the fire warms the room.
Meanwhile outside
Wind from the north-east chills the air,
It will soon be snowing out there.
And some thete are
Cold, they prepare for a sleepless night.
Maybe this will be their last fight.
But we’re safe in each other’s embrace,
All fears go out as I look on your face-
Better think awhile
Or I may never think again.
If this were the last day of your life, my friend,
Tell me, what do you think you would do then?
Stand up to the blow that fate has struck upon you,
Make the most of all you still have coming to you, or Lay down on the ground and let the tears run from you,
Crying to the grass and trees and heaven finally on your knees
Let me live again, let life come find me wanting.
Spring must strike again against the shield of winter.
Let me feel once more the arms of love surround me,
Telling me the danger’s past, I need not fear the icy blast again.
Laughter, music and perfume linger here
And there, and there,
Wine flows from flask to glass and mouth,
As it soothes, confusing our doubts.
And soon we feel,
Why do a single thing to-day,
There’s tomorrow sure as I’m here.
So the days they turn into years
And still no tomorrow appears.
Better think awhile etc.
Songtekstvertaling
De gordijnen zijn dicht.
Nu verwarmt het vuur de kamer.
Ondertussen buiten
Wind uit het noordoosten rilt de lucht,
Het zal snel sneeuwen.
En sommige thète zijn
Koud, ze bereiden zich voor op een slapeloze nacht.
Misschien is dit hun laatste gevecht.
Maar we zijn veilig in elkaars omhelzing.,
Alle angsten gaan uit als ik op je gezicht kijk-
Denk even na.
Of Ik zal nooit meer denken.
Als dit de laatste dag van je leven was, mijn vriend,
Wat zou je dan doen?
Sta op tegen de klap die het lot je heeft toegebracht.,
Maak het beste van alles wat je nog hebt dat tot je komt, of ga op de grond liggen en laat de tranen van je wegrennen,
Huilend naar het gras en de bomen en de hemel eindelijk op je knieën
Laat me weer leven, laat het leven komen dat Ik wil.
De lente moet het schild van de winter weer aanvallen.
Laat me nog een keer de armen van liefde om me heen voelen,
Als Ik zeg dat het gevaar voorbij is, hoef ik niet meer bang te zijn voor de ijzige ontploffing.
Gelach, muziek en parfum hangen hier
En daar, en daar,
Wijn stroomt van kolf naar glas en mond,
Als het kalmeert, verwarren onze twijfels.
En binnenkort voelen we,
Waarom doe je vandaag één ding?,
Morgen ben ik er zeker van.
Dus de dagen veranderen in jaren
En er verschijnt nog steeds geen morgen.
Denk maar even na.