Genesis — One For The Vine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "One For The Vine" van Genesis.
Songteksten
Fifty thousand men were sent to do the will of one.
His claim was phrased quite simply, though he never voiced it loud,
I am he, the chosen one.
In his name they could slaughter, for his name they could die.
Though many there were believed in him, still more were sure he lied,
But they’ll fight the battle on.
Then one whose faith had died
Fled back up the mountainside,
But before the top was made,
A misplaced footfall made him stray
>From the path prepared for him.
Off of the mountain,
On to a wilderness of ice.
This unexpected vision made them stand and shake with fear,
But nothing was his fright compared with those who saw him appear.
Terror filled their minds with awe.
Simple were the folk who lived
Upon this frozen wave.
So not surprising was their thought,
This is he, God’s chosen one,
Who’s come to save us from
All our oppressors.
We shall be kings on this world.
Follow me!
I’ll play the game you want me,
Until I find a way back home.
Follow me!
I give you strength inside you,
Courage to win your battles--
No, no, no, this can’t go on,
This will be all that I fled from.
Let me rest for a while.
He walked into a valley,
All alone.
There he talked with water, and then with the vine.
They leave me no choice.
I must lead them to glory or most likely to death.
They travelled cross the plateau of ice, up to its edge.
Then they crossed a mountain range and saw the final plain.
Still he urged the people on.
Then, on a distant slope,
He observed one without hope
Flee back up the mountainside.
He thought he recognised him by his walk,
And by the way he fell,
And by the way he Stood up, and vanished into air.
Songtekstvertaling
Vijftigduizend mannen werden gezonden om de wil van één te doen.
Zijn bewering werd eenvoudig geformuleerd, maar hij sprak het nooit luid uit. ,
Ik ben hij, de uitverkorene.
In zijn naam kunnen ze afslachten, voor zijn naam kunnen ze sterven.
Hoewel velen in hem geloofden, waren er nog meer zeker van dat hij loog.,
Maar ze zullen de strijd voortzetten.
Dan is degene wiens geloof was gestorven.
Vluchtte terug de berg op.,
Maar voordat de top werd gemaakt,
Een misplaatste voetval deed hem dwalen.
>Van het voor hem voorbereide pad.
Van de berg af,
Op naar een wildernis van ijs.
Deze onverwachte visie liet hen staan en schudden van angst.,
Maar niets was zijn angst in vergelijking met degenen die hem zagen verschijnen.
Terreur vulde hun gedachten met ontzag.
Eenvoudig waren de mensen die leefden
Op deze bevroren Golf.
Dus niet verrassend was hun gedachte,
Dit is hij, Gods uitverkorene.,
Wie is gekomen om ons te redden van
Al onze onderdrukkers.
We zullen koningen zijn op deze wereld.
Volg mij!
Ik speel het spel dat je wilt.,
Totdat ik een weg terug naar huis vind.
Volg mij!
Ik geef je kracht in je.,
Moed om je strijd te winnen--
Nee, dit kan zo niet doorgaan.,
Dit is alles waar ik voor vluchtte.
Laat me even rusten.
Hij liep een vallei in.,
Helemaal alleen.
Daar sprak hij met water, en toen met de wijnstok.
Ze laten me geen keus.
Ik moet ze naar glorie leiden of waarschijnlijk de dood injagen.
Ze reisden over het plateau van ijs, tot aan de rand.
Toen staken ze een bergketen over en zagen de laatste vlakte.
Toch drong hij de mensen aan.
Dan, op een verre helling,
Hij observeerde een zonder hoop.
Vlucht terug de berg op.
Hij dacht dat hij hem herkende.,
En door de manier waarop hij viel,
En trouwens, hij stond op en verdween in de lucht.