Gareth Liddiard — Highplains Mailman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Highplains Mailman" van Gareth Liddiard.
Songteksten
And when it’s dark he makes the highplains
On his quarter horse, with a canvas sack
And the stars they bleed together like the flames inside a forge
The Earth is molten, time is stretching on a rack
Yet he labours like a shadow across the meadows of the moon
A diver far beneath the breakers on the rocks
There are more bodies in the snow
Than there are things that you can know
But he knows you don’t have to die to walk the netherworld
It is a cinch to reach if you can climb a rock
Then when the air’s too rare to tell and the chill’s clear as a bell
He lights a fire and he settles down to read
He pulls a letter from the sack, makes a pillow of his pack
Then hears a wild dog somewhere yanking on a rabbit trap
Going crazy as it dawns on it
It’s beat
And the mailman reads
«Oh baby take a moment just to think about me
You leave me living like a spinster while you’re bachelor free
You’re even more of a burden when you ain’t here at home
Please, you can’t leave me here on my own
I won’t find my way
Please, you can’t leave me here on my own.»
The mailman laughs under his breath
And scrutinises the address
Who’s the poor drunk that knocked up the Baroness?
Is it the youth that never talks
'Cept out of earshot with his horse
When no one cares less what he thinks or what he says
Or the old drover by the fire
Who quite enjoys the peace and quiet
He’s drifting off somewhere beyond the flames
Is it the stockman grinding beef
Between his horseshoe iron teeth
Until the wild dog in the rabbit trap falls quiet
He takes the rifle leaning up against a tree
And the mailman reads
«I had to frighten off your girlfriend with a rock-salt gun
Ain’t it enough that I adore you? do you prefer them young?
Is she a schoolgirl or an ostrich? she’s all eyelashes and bones
Please, you can’t leave me here on my own
I won’t find my way
Please, you can’t leave me here on my own."
In all his years lugging dispatches from the brides of overlanders
There’s been no Dear Johns above 7000 feet
But now here comes a welcome change
He starts to relish the exchange
Until a far-off shot rings brightly through the sleet
Then through the valleys down below, through where
No-one ever goes
Spreading thin across the lowlands before vanishing at sea
And now a subatomic silence settles fog-like
Across the highlands
It’s too cold here now and it’s too quiet to sleep
And the mailman reads
«I know now why you languish in your doghouse of stone
To leave me withered so by loneliness I welcome you home
And how could any poor boy leave his Mother in the cold?
Please, you can’t leave me here on my own
I won’t find my way
Please, you can’t leave me here on my own."
Songtekstvertaling
En als het donker is, maakt hij de hoogvlakten.
Op zijn kwart paard, met een canvaszak
En de sterren bloeden samen als de vlammen in een smederij
De aarde is gesmolten, de tijd strekt zich uit op een rek
Toch werkt hij als een schaduw over de weiden van de maan
Een duiker ver onder de brekers op de rotsen.
Er liggen meer lijken in de sneeuw.
Dan zijn er dingen die je kunt weten
Maar hij weet dat je niet hoeft te sterven om over de onderwereld te lopen.
Het is een makkie om te bereiken als je een rots kunt beklimmen
Dan als de lucht te zeldzaam is om te zeggen en de kou helder is als een bel
Hij steekt een vuur aan en gaat neer om te lezen.
Hij trekt een brief uit de zak, maakt een kussen van zijn rugzak.
Dan hoort hij ergens een wilde hond rukken op een konijnenval
Gek worden als het begint te dagen
Het is beat.
En de postbode leest
"Oh baby neem een moment om aan mij te denken
Je laat me leven als een oude vrijster terwijl je vrijgezel bent.
Je bent nog lastiger als je niet thuis bent.
Alsjeblieft, je kunt me hier niet alleen laten.
Ik zal mijn weg niet vinden.
Alsjeblieft, je kunt me hier niet alleen laten.»
De postbode lacht onder zijn adem.
En controleert het adres
Wie is die arme dronkaard die de barones zwanger maakte?
Is het de jeugd die nooit praat
"Behalve buiten gehoorsafstand met zijn paard
Als het niemand wat kan schelen wat hij denkt of wat hij zegt
Of de oude drover bij het vuur
Die geniet van de rust en stilte
Hij drijft ergens voorbij de vlammen weg.
Is het de stockman die rundvlees vermaalt
Tussen zijn hoefijzer tanden
Tot de wilde hond in de konijnenval stil is
Hij pakt het geweer, leunend tegen een boom.
En de postbode leest
"Ik moest je vriendin afschrikken met een zoutpistool
Is het niet genoeg dat ik je aanbid? heb je liever dat ze jong zijn?
Is ze een schoolmeisje of een struisvogel? ze is een en al wimpers en botten.
Alsjeblieft, je kunt me hier niet alleen laten.
Ik zal mijn weg niet vinden.
Alsjeblieft, je kunt me hier niet alleen laten."
In al z ' n jaren met berichten uit de bruiden van overlopers sjouwen.
Er zijn geen Beste klanten geweest boven 7000 voet.
Maar nu komt een welkome verandering
Hij begint te genieten van de uitwisseling.
Totdat een verre schot helder door de sleet gaat.
Dan door de valleien beneden, door waar
Niemand gaat ooit
Ze verspreiden zich dun over de laaglanden voordat ze op zee verdwijnen.
En nu is er een subatomaire stilte die mistig maakt.
Over de hooglanden
Het is hier nu te koud en te stil om te slapen.
En de postbode leest
"Ik weet nu waarom je wegkwijnt in je hondenhok van steen
Om me te laten verdord door eenzaamheid heet ik je welkom thuis
En hoe kan een arme jongen zijn moeder in de kou laten staan?
Alsjeblieft, je kunt me hier niet alleen laten.
Ik zal mijn weg niet vinden.
Alsjeblieft, je kunt me hier niet alleen laten."