Future Islands — A Song For Our Grandfathers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Song For Our Grandfathers" van Future Islands.
Songteksten
Been a long time, in a low place
Surrounded by what I have made
Need to get away
Get away from what relates
And what was done…
Cuz it’s all over now
Through the woods, I come running to loose leaf
And carve my name
In the lines, there’s not a trace
I hear the ghost whisper, and those old eyes watching me But I feel safe…
Grandfather looking over me He said:
Don’t make them wait
Gotta go a long way
Let’s be brave
Don’t make them wait
Nah, don’t make them wait
I sat down, with a coffee on my bent knee
Looking out, at the burnt land, looking back at me These used to be green crops
And high on a summer breeze
No it’s fallow fields and clear-cut barren weeds
They said that if I stared
The abyss would stare back at me So I did…
And I felt it slowly creep in me Save for the smoke, that danced when I took a drag
It made me think about the way it all came to be…
Grandma watching over me And she said:
Don’t make them wait
Gotta go a long way
Let’s be brave
Don’t make them wait
Nah, don’t make them wait
Don’t make them wait, nah
Don’t make them wait
I hear the ghost whisper
And those old eyes watching me But I feel safe
I feel safe
Songtekstvertaling
Het is lang geleden, op een lage plek.
Omringd door wat ik heb gemaakt
We moeten hier weg.
Ga weg van wat betrekking heeft
En wat werd gedaan…
Want het is nu allemaal voorbij.
Door het bos, ren ik naar los blad
En kerf mijn naam
In de lijnen is er geen spoor.
Ik hoor de geest fluisteren, en die oude ogen kijken naar me maar ik voel me veilig…
Opa keek naar me en zei::
Laat ze niet wachten.
Ik moet een lange weg gaan.
Laten we dapper zijn.
Laat ze niet wachten.
Nee, laat ze niet wachten.
Ik ging zitten, met een koffie op mijn gebogen knie
Kijk uit, naar het verbrande land, terugkijkend naar mij. dit waren vroeger groene gewassen.
En hoog op een zomerbries
Nee, het zijn braakliggende velden en onvruchtbaar onkruid.
Ze zeiden dat als ik staarde
De afgrond staarde terug naar mij dus deed ik dat…
En ik voelde het langzaam in me kruipen, behalve voor de rook, die danste toen ik een trekje nam
Het deed me denken aan hoe het allemaal is geworden.…
Oma waakte over me en zei::
Laat ze niet wachten.
Ik moet een lange weg gaan.
Laten we dapper zijn.
Laat ze niet wachten.
Nee, laat ze niet wachten.
Laat ze niet wachten.
Laat ze niet wachten.
Ik hoor de geest fluisteren.
En die oude ogen die naar me kijken maar ik voel me veilig
Ik voel me veilig.