Funeral — Vagrant God songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vagrant God" van Funeral.
Songteksten
No one could deem this an end
Yet there is no grave for you to tend
The feathers fell to dark intrigue
A tell-tale praise — a solemn need
Reconciled with torment fraught
Swallowed down the throat of nought
Your hands lay bleeding with regret
The night when angels sorely wept
The manic sea of smothered cries
Ran in his blood, poured in his eyes
Yet the unrest would pine away
In solitude where death holds sway
So this is how credence declines
All words come down and laughter pines
A vagrant god released from debt
Discouraged yet — who will forget?
Their failing stare — despondency
The nature of his entity
The heartfelt warmth of which they sought
To brace comfort, he shelters not
Black rivers dug into the earth
Bearing out the human worth
He owns no awe, no love to crave
Only his death would have them saved
Songtekstvertaling
Niemand kan dit als een einde beschouwen.
Maar er is geen graf voor jullie om te verzorgen.
De veren werden donker intrigerend.
Een verhalende lof-een plechtige behoefte
Verzoend met de bestraffing
Ingeslikt door de keel van niets
Je handen lagen te bloeden van spijt.
De nacht waarin de engelen huilend huilen.
De manische zee van verstikte kreten
Rende in zijn bloed, goot in zijn ogen
Maar de onrust zou wegkwijnen
In eenzaamheid waar de dood heerst
Dus dit is hoe credence afneemt
Alle woorden komen naar beneden en gelach pines
Een zwerver god bevrijd van schulden
Ontmoedigd nog — wie zal het vergeten?
Hun falende blik-wanhoop
De aard van zijn entiteit
De oprechte warmte waar ze naar zochten
Om troost te bieden, hij beschermt niet
Zwarte rivieren gegraven in de aarde
Om de menselijke waarde te behouden
Hij heeft geen ontzag, geen liefde om naar te verlangen
Alleen zijn dood zou hen redden.