Fuck the Facts — Misery songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Misery" van Fuck the Facts.
Songteksten
I dropped.
I devoted myself, blindly, for one’s life.
A well-aware choice, knowing this free fall was right.
I dropped.
I sacrificed everything at stake, my own wellness.
I fell apart.
Broken and weak, I held, and stood still, ripping through my fragile ground.
And I held, knowing I was losing the most of me.
When everything is gray and your guts scream misery.
When you can’t handle looking at others.
You can’t deal with their happiness.
It’s so dark here.
I barely recognize my own substance.
These blood-red eyes, this grim expression that can’t be my own.
I lost track.
Time is holding me in this confused state, playing a silly game.
Has it been weeks?
The clock, has been stopping its course between minutes.
Stretching every moment to make it last, to make it hurt.
I devoted myself, blindly, for one’s life.
I lay down waiting for my body to lose consciousness.
These endless days, these permanent nights steal all my heart, steal all my soul.
I’m burning within.
I haven’t seen the sun in days.
I crawl around this odd place that has no silence, that never sleeps.
In this place that never leaves your mind at peace.
The fragility, my existence.
Trusting my own lies; believing it will all be fine.
It’s so dark in here.
I haven’t left my bed in days.
Curled up, cold, in a shut in.
I entered a slumber, a deep sleep.
Can I hang in until tomorrow?
Songtekstvertaling
Ik ben gevallen.
Ik wijdde mezelf blindelings aan iemands leven.
Een bewuste keuze, wetende dat deze vrije val goed was.
Ik ben gevallen.
Ik offerde alles op wat op het spel stond, mijn eigen welzijn.
Ik viel uit elkaar.
Gebroken en zwak, hield ik vast, en stond stil, scheurde door mijn breekbare grond.
En ik hield vol, wetende dat ik het meeste van mezelf verloor.
Als alles grijs is en je ingewanden roepen ellende.
Als je niet naar anderen kunt kijken.
Je kunt niet omgaan met hun geluk.
Het is hier zo donker.
Ik herken nauwelijks mijn eigen substantie.
Deze bloedrode ogen, deze grimmige uitdrukking die niet van mij kan zijn.
Ik ben de tel kwijt.
De tijd Houdt me in deze verwarde staat, speelt een dom spel.
Is het al weken geleden?
De klok stopt al een paar minuten.
Elk moment rekken om het lang te laten duren, om het pijn te doen.
Ik wijdde mezelf blindelings aan iemands leven.
Ik lag te wachten tot mijn lichaam het bewustzijn verloor.
Deze eindeloze dagen, deze permanente nachten stelen mijn hele hart, stelen mijn hele ziel.
Ik Brand van binnen.
Ik heb de zon al dagen niet gezien.
Ik kruip rond een vreemde plek die geen stilte heeft, die nooit slaapt.
Op deze plek die je nooit met rust laat.
De kwetsbaarheid, mijn bestaan.
Vertrouwen op mijn eigen leugens, geloven dat het allemaal goed komt.
Het is hier zo donker.
Ik ben al dagen niet uit bed geweest.
Opgerold, koud, opgesloten.
Ik ging in een slaap, een diepe slaap.
Kan ik tot morgen wachten?