Frida Boccara — Funérailles D'Un Laboureur Brésilien songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Funérailles D'Un Laboureur Brésilien" van Frida Boccara.

Songteksten

Tu étais un enfant, il fallait des hommes
Quand la Terre met au monde, il lui faut des bras
A l'âge d’apprendre le nom des étoiles
Penché sur la terre, tu ne les voyais pas
Tu as fait ta maison au pied de cet arbre
Où l’oiseau s’en vient dormir mais ne chante pas
Pour que vive ton nom, tu as choisi celle
Qui travaillait la terre, à côté de toi
Tes enfants comme toi ont les mains plus dures
Que le bois de la fourche et la roue à grain
Aujourd’hui comme avant, tu vas à la terre
Mais ce sera cette fois pour te reposer
Tu n’as même pas connu l’homme qui te faisait
Gagner, chaque jour, ta poignée de blé
Peut-être que tes enfants connaîtront les siens
Il n’a pas payé très cher le prix de tes mains
Et tout ce qu’il t’a offert, je vais te le dire,
C’est ce vieux carré de terre où tu vas dormir

Songtekstvertaling

Je was een kind, je had mannen nodig.
Als de aarde baart, heeft ze wapens nodig.
Op de leeftijd van het leren van de naam van de sterren
Leunend op de aarde, zag je ze niet
Je hebt je huis gemaakt aan de voet van die boom.
Waar de vogel komt slapen maar niet zingt
Om je naam te laten leven, koos je de ene
Die op het land werkte, naast jou.
Je kinderen zoals jij hebben harder handen.
Andere dan houtvork en - wiel
Vandaag ga je naar de aarde.
Maar het zal deze keer zijn om te rusten
Je kende niet eens de man die je maakte.
Verdien elke dag je handvol tarwe.
Misschien weten jouw kinderen zijn
Hij heeft de prijs van je handen niet duur betaald.
En alles wat hij je aanbood, zal ik je vertellen.,
Het is dat oude plein waar je gaat slapen.