Frida Boccara — Cherbourg avait raison songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cherbourg avait raison" van Frida Boccara.
Songteksten
Quand Cherbourg nous a vus
Arriver sur le port
Ta main serrant la mienne
Ah le regard perdu
Il a dû dire encore
En voilà deux qui s’aiment
En voilà deux qui s’aiment
En voilà deux de plus
En voilà deux de plus
Qui brûleront leur c ur Au feu de la Saint-Jean
Quand aura disparu
Cet insolent bonheur
Qui fait rire les gens
Qui fait rire les gens
Qu’ils croisent dans la rue
Mais Cherbourg a ouvert
Pour nous fêter quand même
Sa grande ombrelle bleue
Et le vent de la mer
Giflant les écoutilles
A cueilli pour nous deux
Des parfums de vanille
Quand Cherbourg nous a vus
Arriver sur le port
Ta main serrant la mienne
Ah le regard perdu
Il a dû dire encore
En voilà deux qui s’aiment
En voilà deux qui s’aiment
En voilà deux de plus
Qu’au tournant des maisons
Le soleil a brillé
Sur toutes les façades
Un air d’accordéon
Venu du monde entier
Nous a donné l’aubade
Nous a donné l’aubade
Comme à des mariés
Comme à des mariés
Emportant leur amour
Au creux des voiles blanches
Pour aller voyager
Au pays sans retour
Des cent mille dimanches
Des cent mille dimanches
Qui font l'éternité
Mais notre goélette
Malgré ses airs de fête
N’a pas quitté le port
Notre amour est resté
Tout seul au bout du quai
De peur de s’embarquer
Et moi j’en pleure encore
Cherbourg avait raison
Cherbourg avait raison
De nous fêter quand même
Avec ses cargaisons
De coups d’accordéon
Et de coups de sirène
Il n’a pas tant d’amours
Qui en vaillent la peine
Cherbourg avait raison
Cherbourg avait raison
Songtekstvertaling
Toen Cherbourg ons zag
Aankomst in de haven
Jouw hand schudt de mijne
Ah de verloren blik
Hij moet het weer gezegd hebben.
Hier zijn er twee die van elkaar houden.
Hier zijn er twee die van elkaar houden.
Hier zijn er nog twee.
Hier zijn er nog twee.
Die hun hart zal branden in het vuur van St. John.
Wanneer zal weg zijn
Dit Brutale geluk
Die mensen aan het lachen maakt
Die mensen aan het lachen maakt
Dat ze de straat oversteken
Maar Cherbourg opende
Om ons toch te vieren.
Zijn grote blauwe paraplu
En de zeewind
Sla op de luiken
Gekozen voor ons allebei.
Vanille geuren
Toen Cherbourg ons zag
Aankomst in de haven
Jouw hand schudt de mijne
Ah de verloren blik
Hij moet het weer gezegd hebben.
Hier zijn er twee die van elkaar houden.
Hier zijn er twee die van elkaar houden.
Hier zijn er nog twee.
Dat op de beurt van de huizen
De zon scheen
Op alle gevels
Een melodie van accordeon
Van over de hele wereld
Gaf ons de herberg
Gaf ons de herberg
Wat betreft pasgetrouwden
Wat betreft pasgetrouwden
Hun liefde wegnemen
In de holte van de witte zeilen
Om te gaan reizen
Naar het land zonder terugkeer
Van de honderdduizend zondagen
Van de honderdduizend zondagen
Die de eeuwigheid maken
Maar onze schoener
Ondanks zijn feestelijke muziek
De haven niet verlaten
Onze liefde bleef
Helemaal alleen aan het eind van de haven
Uit angst om in te stappen
En ik huil weer.
Cherbourg had gelijk.
Cherbourg had gelijk.
Om ons toch te vieren.
Met zijn ladingen
Van accordeon strokes
En sirene blaast
Hij heeft niet zoveel liefdes.
Wie zijn het waard?
Cherbourg had gelijk.
Cherbourg had gelijk.