Fresno — Farol songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Farol" van Fresno.
Songteksten
E nem de longe a gente pode disfarçar
O que há por trás da pele…
Mas saiba que o teu olho me emburrece mais
E nem de longe a gente pode disfarçar
O que há por trás da pele…
Mas saiba que o teu olho me emburrece mais
Do que as mentiras que eu li nos jornais de ontem
E se eu explodir
Diga que vem me visitar
Pra juntar os pedaços
De mim
Mas será que no corpo de um outro alguém
Meu coração pode funcionar bem melhor?
Bem aventurados os que mentem
Felizes são aqueles que não sentem
E eu, sentenciado a reclusão
À luz desse farol da solidão
Esse lampejo guia os barcos até o cais
Mas queima os nossos olhos
É pra que numa noite de escuridão
A gente encontre uma só razão para continuar vivendo
E a todo o vapor
Navego até o mundo se dobrar
Sumindo no horizonte.
Eu volto quando o vento me fizer voltar
Tenho um milhão de estrelas só pra me guiar…
Bem aventurados os que mentem
Felizes são aqueles que não sentem
E eu, sentenciado a reclusão
À luz desse farol da solidão
Songtekstvertaling
En we kunnen ons niet eens vermommen.
Wat zit er achter de huid…
Maar weet dat je oog me meer verdooft
En we kunnen ons niet eens vermommen.
Wat zit er achter de huid…
Maar weet dat je oog me meer verdooft
Dan de leugens die ik las in de kranten van gisteren
Wat als ik ontplof?
Zeg dat je me komt bezoeken.
Om de stukken samen te voegen
Van mij
Maar wel in het lichaam van een ander.
Kan mijn hart veel beter werken?
Gezegend zijn zij die liegen.
Gelukkig zijn zij die niet voelen
En ik, veroordeeld tot gevangenisstraf
In het licht van dat baken van eenzaamheid
Deze flits leidt de boten naar de pier.
Maar het brandt onze ogen.
Het is voor een nacht van duisternis
We vinden maar één reden om te blijven leven.
En vol stoom
Ik zeil tot de wereld buigt
Vervaagt aan de horizon.
Ik kom terug als de wind me terug laat komen.
Ik heb een miljoen sterren om me te leiden.…
Gezegend zijn zij die liegen.
Gelukkig zijn zij die niet voelen
En ik, veroordeeld tot gevangenisstraf
In het licht van dat baken van eenzaamheid