Fresno — Cativeiro (Ana Cruse) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cativeiro (Ana Cruse)" van Fresno.
Songteksten
É tão escuro aqui, e dói pra respirar
(eu sinto abrirem os pontos no peito)
E o medo de falhar na hora de fugir
(me sinto cada vez mais preso aqui)
Não é assim que se faz
Assim eu jamais terei paz
E ninguém vai me ouvir gritar
Se estamos muito distantes do que éramos de mudar
E eu sei, ninguém vai me salvar
Nem vai fechar as feridas pra privar nossa vida
De sofrer, crescer e ter o que cantar
Por entre as grades vi o que existe la
(eu pude sentir os golpes do vento)
Quem nos mantém aqui não pode controlar
Não podem prender o meu pensamento
Até quando vão tirar essas lagrimas da gente?
A gente pode atropelar o que vier na frente
Basta acreditar
Não é assim que se faz
Eu aprendi, eu não vou voltar atrás
Eu estive lá, mas percebi
Que não está nos livros dos nossos pais
É uma verdade que a gente mesmo faz
E grita pro vento até o mundo ouvir
E ninguém vai me ouvir gritar
Se estamos muito distantes do que éramos antes de mudar
E eu sei, ninguém vai me salvar
Nem vai fechar as feridas pra privar nossa vida
De sofrer, crescer e ter o que cantar
Songtekstvertaling
Het is hier zo donker en het doet pijn om te ademen.
(Ik voel open de punten op de borst)
En de angst om te falen in de tijd om te vluchten
(Ik voel me meer en meer vast hier)
Zo doe je dat niet.
Dus Ik zal nooit rust hebben
En niemand zal me horen schreeuwen
Als we te ver weg zijn van wat we zouden veranderen
En ik weet dat niemand me zal redden.
Noch zullen de wonden sluiten om ons leven te beroven.
Om te lijden, te groeien en te zingen
Door de tralies zag ik wat daar is de
(Ik kon de wind voelen)
Wie ons hier houdt, heeft geen controle.
Ik kan mijn gedachte niet vasthouden.
Hoe lang ga je die tranen van ons afnemen?
We kunnen over alles heen rijden.
Geloof me.
Zo doe je dat niet.
Ik heb geleerd, Ik ga niet terug.
Ik was erbij, maar ik realiseerde me ...
Dat staat niet in de boeken van onze ouders.
Het is een waarheid die we zelfs doen
En schreeuwen om de wind totdat de wereld hoort
En niemand zal me horen schreeuwen
Als we te ver weg zijn van wat we waren voordat we veranderden
En ik weet dat niemand me zal redden.
Noch zullen de wonden sluiten om ons leven te beroven.
Om te lijden, te groeien en te zingen