Freeman — Le Voile Du Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Voile Du Silence" van Freeman.
Songteksten
J'étais chez une copine.
(Arabe)
D’accord, d’accord ça va.
Grandie dans les régions d’Alger situées dans les maquis
Loin des marchands de tapis, exposés le long des rues
Ruées de gens sur le pavé, en se passant le calumet
Près d’une tasse de thé à la menthe, sur un air de hutte
Qui chante sous les tentes, sans arrêt
C'était le plein été sur la blanche ensoleillée
Vêtue de blanc sous un immense palmier, sur le grand port d’Alger
Dans sa main un panier, juste de quoi manger pour le trajet
Assise sur un banc elle n’a que 18 ans quand elle prit son premier bateau
Pour la Méditerranée en direction de Marseille, ville rebelle
Sous un coucher de soleil, où ses parents se sont installés y’a 17 ans
4 enfants, pas un franc, seule valise en main, comme compagne sans rien
Accueillis comme des mesquines, loin des regards mesquins
Pour y travailler, gagner son pain, subvenir à ses besoins, faut bien…
Elle brise le voile du silence pour prendre les voiles à 18 ans
Elle pense à l'évasion, prisonnière d’une tradition millénaire sur terre
Que faire si je revendique des choses pour mes sœurs
C’est que dans leurs cœurs ça va mal
Combien parmi vous ont fait la cavale
Maintenant on pense à vous, c’est dans les annales
Oublier dans le désarroi, elle n’a pas le choix, elle voit comment
Les traditions, les coutumes de ses parents dirigent son intégration
Loin du temple, de la tentation, renfermée dans sa maison
Elle n’a pas de chance, prisonnière sous le voile du silence la sentence
Elle fait partie de celles qui pensent à l'évasion, voyager vers l’horizon
Sa seule passion était collée sur les murs blancs de sa chambre
Quelques posters de mannequins au regard tendre
Sur son regard près du miroir ses larmes sont tombées
Comme des cendres, elle rêvait de se rendre, partir loin là-bas
Loin de son lit froissé, mains liées par sa destinée
Dans son 10 mètres carré près de sa fenêtre, la tête posée sur ses lettres
Elle s’inquiète, rien à mettre sur ses cahiers de maths
Près des petits frères qui font lahryate, les pâtes sont cuites
La faim crie, les frères crient, toute seule dans ce bruit
Le nuit le mal elle subit, elle se couche, il est minuit…
Elle brise le voile du silence pour prendre les voiles à 18 ans
Elle pense à l'évasion, prisonnière d’une tradition millénaire sur terre
Que faire si je revendique des choses pour mes sœurs
C’est que dans leurs cœurs ça va mal
Combien parmi vous ont fait la cavale
Maintenant on pense à vous, c’est dans les annales
Après les cours elle rentre chez elle, pour elle pas de week-end
Renfermée dans sa maison, en pleine méditation
Le moindre retard était la moindre explication, sinon c'était son réveillon
Cloitrée dans sa maison avec ses rêves et ses crayons
En larmes sur son carnet secret ses sentiments de femmes dévoilés
En grandissant sans pouvoir parler, rien demander, elle n’osait pas
Elle haussait pas la voix, pas le choix, pas le droit de choisir
Désobéir il a fallu du temps avant de revenir de là
Où ses crient se broient dans le silence sans rien dire
Elle inventait les fausses sorties, bibliothèques, copie chez la copine
Complice au combiné, cour de rattrapage pour un ciné
Qu’elle signait sur le cahier, tout ça pour profiter de la moindre seconde
D’une vie volée, sans clé, sans blé, qui se répétait dans sa tête
Elle a appris à tout faire en cachette, depuis l’enfance en cachette
Qu'était sa seule devise, sa façon d'être, d’exister autant
Que ces maillons fermés, obligée de se cacher pour une envie d’aimer
Dans une force de liberté, qu'était plus forte que les regrets
Damnés par les coups de ceintures affligées, en suppliant jusqu'à maintenant
Aujourd’hui elle exporte son passé, le temps panse peu à peu les blessures
Fatiguée de lutter, elle décide de s’enfuir…
Elle brise le voile du silence pour prendre les voiles à 18 ans
Elle pense à l'évasion, prisonnière d’une tradition millénaire sur terre
Que faire si je revendique des choses pour mes sœurs
C’est que dans leurs cœurs ça va mal
Combien parmi vous ont fait la cavale
Maintenant on pense à vous, c’est dans les annales
Songtekstvertaling
Ik was bij een vriend thuis.
(Arabisch)
Oké, oké.
Geteeld in de regio ' s van Algiers gelegen in de maquis
Weg van tapijthandelaren, tentoongesteld langs de straten
En de mensen op de stoep voorbij rennen.
In de buurt van een kopje muntthee, op een hutlucht
Die zingt onder de tenten, zonder te stoppen
Het was midden in de zomer op de zonnige witte
Wit gekleed onder een grote palmboom, op de grote haven van Algiers
In zijn hand een mand, gewoon iets te eten voor de rit
Op een bankje zat ze pas 18 toen ze haar eerste boot meenam.
Voor de Middellandse Zee naar Marseille, een rebellenstad
Onder een zonsondergang, waar zijn ouders zich 17 jaar geleden vestigden.
4 kinderen, Geen franc, alleen koffer in de hand, als een metgezel zonder iets
Verwelkomd als kleinzielig, weg van kleinzielige blikken
Om daar te werken, zijn brood te verdienen, te voorzien in zijn behoeften, het is noodzakelijk…
Ze breekt de sluier van de stilte om de sluier te nemen op 18
Ze denkt aan ontsnappen, gevangen in een eeuwenoude traditie op aarde.
Wat als ik dingen claim voor mijn zussen
Het is dat in hun hart het slecht is
Hoeveel van jullie hebben de truc gedaan
Nu we aan je denken, staat het in de annalen.
Vergeet in wanorde, ze heeft geen keus, ze ziet hoe
De tradities, gebruiken van zijn ouders leiden zijn integratie
Ver van de tempel, van verleiding, opgesloten in zijn huis
Ze heeft geen geluk, gevangene onder de sluier van stilte de straf
Ze is een van degenen die denken aan ontsnappen, reizen naar de horizon
Zijn enige passie was vastgelijmd aan de witte muren van zijn kamer.
Enkele posters van modellen met een tender uiterlijk
Op haar blik bij de spiegel vielen haar tranen
Als as droomde ze ervan zich over te geven, ver weg te gaan.
Weg van haar verkreukelde bed, handen gebonden aan haar lot
In zijn 10 vierkante meter bij zijn raam, lag zijn hoofd op zijn brieven.
Ze maakt zich zorgen, niets om op haar wiskunde notitieboekjes te zetten.
In de buurt van de kleine broertjes die lahryaat maken, wordt de pasta gekookt.
Honger huilt, de broeders huilen, helemaal alleen in dit lawaai
De nacht het kwaad dat ze lijdt, gaat ze naar bed, het is middernacht…
Ze breekt de sluier van de stilte om de sluier te nemen op 18
Ze denkt aan ontsnappen, gevangen in een eeuwenoude traditie op aarde.
Wat als ik dingen claim voor mijn zussen
Het is dat in hun hart het slecht is
Hoeveel van jullie hebben de truc gedaan
Nu we aan je denken, staat het in de annalen.
Na de lessen gaat ze naar huis, voor haar geen weekend
Opgesloten in haar huis, midden in de meditatie.
De kleinste vertraging was de geringste verklaring, anders was het oudejaarsavond.
Opgesloten in haar huis met haar dromen en potloden
In tranen op haar geheime schrift onthulde haar gevoelens van vrouwen
Opgroeien zonder te kunnen spreken, niets vragen, durfde ze niet
Ze had geen stem, geen keus, geen recht om te kiezen.
Ongehoorzaamheid kostte tijd om terug te komen.
Waar zijn kreten tot stilte vermalen zonder iets te zeggen
Ze vond nepuitjes uit, bibliotheken, kopieën bij de vriendin thuis.
Medeplichtige aan de handset, Court of catch-up voor een bioscoop
Dat ze tekende in the notebook, allemaal om te genieten van de kleinste seconde
Van een gestolen leven, zonder sleutel, zonder tarwe, herhaalt zich in zijn hoofd
Ze leerde alles onderduiken, sinds haar jeugd onderduiken.
Dat was zijn enige motto, zijn manier van zijn bestaan, om zoveel te bestaan.
Dat deze banden gesloten, gedwongen om zich te verbergen voor een verlangen naar liefde
In een kracht van vrijheid, wat sterker was dan spijt
Vervloekt door de slagen van gekwelde riemen, bedelend tot nu toe
Vandaag exporteert ze haar verleden, tijd geneest geleidelijk wonden.
Moe van het vechten, besluit ze om weg te lopen…
Ze breekt de sluier van de stilte om de sluier te nemen op 18
Ze denkt aan ontsnappen, gevangen in een eeuwenoude traditie op aarde.
Wat als ik dingen claim voor mijn zussen
Het is dat in hun hart het slecht is
Hoeveel van jullie hebben de truc gedaan
Nu we aan je denken, staat het in de annalen.