Franz Nicolay — Note On a Subway Wall songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Note On a Subway Wall" van Franz Nicolay.
Songteksten
Did you ever leave a note for me In graffiti on a subway wall?
Saying I’m so sad
I’m so sorry
I love you so much
I could die from guilt
Every day
Every day
I dreamt I got touched
I dreamt I could fly
And my palms itch where I should feel the blood rushing under your skin
Did you ever leave a note for me In graffiti on a subway wall?
Saying I’m so mad
You’ll be so sorry
I love you so much
You should die from guilt
I feel so bad
Every day
Every day
I dreamed I got touched
I dreamed I could fly
And my palms itch where I should feel the blood rushing under your skin
Nothing holds us together
We would change our tastes rather
Than meet up with each other
We would cross the street quickly
To avoid one another
But I still wonder what you would think
I still think of what you wouldn’t approve
And if you ever, ever
If you ever left a note for me In graffiti on a subway wall
Saying I’m so sad
I’m so sorry
I love you so much
I could die from guilt
I feel so bad
Every day
Every day
Someone left it for someone
And I read it again and again
Until the train came
And took me away, away
Songtekstvertaling
Heb je ooit een briefje voor me achtergelaten in graffiti op een metromuur?
Zeggen dat ik zo verdrietig ben
Het spijt me zo.
Ik hou zoveel van je.
Ik kan sterven van schuld.
Dagelijks
Dagelijks
Ik droomde dat ik aangeraakt werd
Ik droomde dat ik kon vliegen
En mijn handpalmen jeuken waar ik het bloed zou voelen stromen onder je huid
Heb je ooit een briefje voor me achtergelaten in graffiti op een metromuur?
Zeggen dat ik zo boos ben
Het zal je zo spijten.
Ik hou zoveel van je.
Je zou moeten sterven van schuld.
Ik voel me zo slecht.
Dagelijks
Dagelijks
Ik droomde dat ik aangeraakt werd
Ik droomde dat ik kon vliegen
En mijn handpalmen jeuken waar ik het bloed zou voelen stromen onder je huid
Niets houdt ons bij elkaar.
We zouden onze smaak veranderen.
Dan elkaar ontmoeten
We steken snel de straat over.
Om elkaar te vermijden
Maar ik vraag me nog steeds af wat je zou denken.
Ik denk nog steeds aan wat je niet zou goedkeuren.
En als je ooit, ooit
Als je ooit een briefje voor me achterliet in graffiti op een metromuur
Zeggen dat ik zo verdrietig ben
Het spijt me zo.
Ik hou zoveel van je.
Ik kan sterven van schuld.
Ik voel me zo slecht.
Dagelijks
Dagelijks
Iemand liet het voor iemand achter.
En ik las het opnieuw en opnieuw
Tot de trein kwam.
En nam me mee, weg