FRANKY — Люди не боги songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Люди не боги" van FRANKY.
Songteksten
Люди не боги, мы с тобой не вечны.
Время забудет наши имена.
Но если будешь мне идти навстречу.
Я буду ждать тебя.
Заблудились с тобой, в лабиринтах домов.
Этот город нам стал чужим.
Я руками закрою от обиды любовь.
И останется только дым.
Черно-белый шум и я в нем лежу.
Неприкаянный.
Мне бы сделать шаг, но молчит душа.
В сердце каменном.
Припев: х2
Люди не боги, мы с тобой не вечны.
Время забудет наши имена.
Но если будешь мне идти навстречу.
Я буду ждать тебя.
Говорила, что мы недостойны.
Убегала от счастья простого.
Знаешь, это совсем не прикольно.
На репите боль снова и снова.
Помнишь сьемные, серые шторы?
Помнишь лето ловили на крыше?
И был, как на ладони весь город.
А хотелось бежать еще выше.
Руки в облаках, а тела тонут в простынях.
Безопасный кайф ни на чтобы не променял.
Ветер в волосах намекал, наме-намекал.
Что с тобою мы навека, наве-навека.
Я — найду тебя просто.
По поцелуям в подьезде.
По потерянным звездам.
По по-поставленным песням.
Мы под прикрытием стекол.
И под прицелом хэштегов.
Мы должны быть целым.
А не на берег бросаться с разбега.
Припев: х2
Люди не боги, мы с тобой не вечны.
Время забудет наши имена.
Но если будешь мне идти навстречу.
Я буду ждать тебя.
Songtekstvertaling
Mensen zijn geen goden, jij en ik zijn niet eeuwig.
De tijd zal onze namen vergeten.
Maar als je me tegemoet komt.
Ik wacht op je.
Verloren met jou, in het doolhof van huizen.
Deze stad is een vreemde voor ons geworden.
Ik zal mijn liefde bedekken met mijn handen van wrok.
En er blijft alleen rook over.
Zwart-wit geluid en ik lig erin.
Onrustig.
Ik zou graag een stap zetten, maar mijn ziel is stil.
In het hart van steen.
Chorus: x2
Mensen zijn geen goden, jij en ik zijn niet eeuwig.
De tijd zal onze namen vergeten.
Maar als je me tegemoet komt.
Ik wacht op je.
Ze zei dat we onwaardig waren.
Ik liep weg voor Gewoon Geluk.
Het is helemaal niet leuk.
Herhaal de pijn opnieuw en opnieuw.
Herinner je je de grijze gordijnen?
Herinner je je zomervissen op het dak?
En er was de hele stad in een oogopslag.
En ik wilde nog hoger lopen.
Mijn handen zijn in de wolken, en mijn lichamen verdrinken in de lakens.
Ik heb geen safe high voor iets geruild.
De wind in mijn haar hintte, nameh-hints.
Dat we voor altijd bij je zijn, voor altijd, voor altijd.
Ik vind je wel.
Door te kussen bij de ingang.
Verloren in de sterren.
Door po-set liedjes.
We zitten onder glas.
En onder het geweer van hashtags.
We moeten heel zijn.
En niet naar de kust te rennen.
Chorus: x2
Mensen zijn geen goden, jij en ik zijn niet eeuwig.
De tijd zal onze namen vergeten.
Maar als je me tegemoet komt.
Ik wacht op je.