Frankie HI-NRG MC — Etna songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Etna" van Frankie HI-NRG MC.
Songteksten
Etna, la terra che trema, che si piega
Che si piaga, che si spacca nel buio ed annega
In un torrente di pietra incandescente un paese
Che assiste senza poter fare niente, la bava del gigante
Che cinquanta bocche vomitano
Invade lentamente le strade, le case
Le piazze, distrugge leviti sognate
Sperate sudate e costruite dall’orgoglio della gente
Dal popolo emigrante
Volato come un nugolo di foglie oltre il mare
Distante, alla volta di terre lontane
Pionieri disperati di un infame passato di fame
Condannati ad un esilio volontario
Per sbarcare il lunario, pur di avere un salario
Irrisorio accettarono di esser deportati come bestie verso un sogno illusorio
L’America, ostile e famelica
Respinse ai propri margini quest’orda barbarica
Di figli miserabili del «nord del Nord Africa»
In cerca di un futuro e costretti alla diaspora
Naufraghi in balia di una realtà che li rifiuta
Aggrappati ad un relitto d’ideale che li aiuta
A resistere, a non mollare
La terra che hanno lasciato e su cui vogliono ritornare
La terra di fuoco in mezzo al Mare, di delusioni amare
Contesa con dolore e con amore al Monte
Immerso nella bruna, vittime dell’ira
Di Montezuma
Songtekstvertaling
Etna, de aarde die beeft, die buigt
Dat het pijn doet, dat het splitst in het donker en verdrinkt
In een stroom van gloeiende steen een land
Die assisteert zonder iets te kunnen doen, de reus kwijlt.
Die vijftig monden kotsen
Langzaam binnendringt de straten, huizen
De vierkanten vernietigen de droom Levieten.
Hoop zweterig en gebouwd door de trots van het volk
Bij de uitgewekenen!
Vloog als een cluster bladeren over de zee
Ver weg, op de wending van verre landen
Wanhopige pioniers van een beruchte hongerige verleden
Veroordeeld tot vrijwillige ballingschap
Om rond te komen, om een salaris te hebben
Ze wilden als beesten worden gedeporteerd naar een droom.
Amerika, vijandig en hongerig
Hij verwierp deze barbaarse horde in zijn eigen marge.
Van miserabele kinderen uit het noorden van Noord-Afrika»
Op zoek naar een toekomst en gedwongen in de diaspora
Schipbreuk, overgeleverd aan de genade van een realiteit die hen verwerpt
Vastklampen aan een ideaal wrak dat hen helpt
Om te weerstaan, niet op te geven
Het land dat zij achtergelaten hebben en waarnaar zij terug willen keren
Het land van vuur in het midden van de zee, van bittere teleurstellingen
Twistziek met pijn en liefde op de berg
Ondergedompeld in de brunette, slachtoffers van woede
Van Montezuma