Frank Turner — Wanderlust songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wanderlust" van Frank Turner.
Songteksten
I have wept until I’ve slept
Into the lap of the lady that I love
And though she begged and she cajoled
I couldn’t tell her what I was thinking of I didn’t chose, no I was chosen
By a life that must be lived in passing through
And though she changed so much for me Changing this is the one thing I cannot do Darling, I’m leaving
The distance keeps calling me on Darling, come morning
I’ll be gone
She is beauty, she is graceful
In a poison she is gentle in her care
She is the calm in the centre of my storm
She has her fingers through my hair
She has my heart but it is breaking
Cause it knows that deep inside she still believes
That there will ever come a morning that I’ll stay
And not gathering to leave
Darling, I’m leaving
The distance keeps calling me on Darling, come morning
I’ll be gone
Baby let’s get out of the city
We need to breathe some cleaner air
That creeping feeling starting like I miss you
And we’re both of us still here
There’s a sadness in your smiles now
And an edge of desperation in your voice
We have all this independence
But it still feels like we never had a choice
Darling, I’m leaving
Songtekstvertaling
Ik heb gehuild tot ik geslapen heb.
In de schoot van de vrouw van wie ik hou
En hoewel ze smeekte en ze cajoled
Ik kon haar niet vertellen waar ik aan dacht ik koos niet, Ik werd gekozen
Door een leven dat moet worden geleefd in doorreis
En hoewel ze zoveel veranderde voor mij om dit te veranderen is het enige wat ik niet kan doen schat, ik ga weg
De afstand blijft me roepen op schat, kom morgen
Dan ben ik weg.
Ze is mooi, ze is sierlijk.
In een gif is ze zachtaardig in haar zorg
Zij is de rust in het midden van mijn storm
Ze heeft haar vingers door mijn haar.
Ze heeft mijn hart, maar het breekt.
Want het weet dat diep van binnen ze nog steeds gelooft
Dat er ooit een ochtend zal komen dat Ik zal blijven
En niet verzamelen om te vertrekken
Schat, ik ga weg.
De afstand blijft me roepen op schat, kom morgen
Dan ben ik weg.
Laten we de stad uit gaan.
We moeten wat schonere lucht inademen.
Dat griezelige gevoel begint alsof ik je mis.
En we zijn er allebei nog.
Er is een verdriet in je glimlach nu
En een rand van wanhoop in je stem
We hebben al deze onafhankelijkheid
Maar het voelt nog steeds alsof we nooit een keuze hadden.
Schat, ik ga weg.