Françoise Hardy — Qu'ils sont heureux songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Qu'ils sont heureux" van Françoise Hardy.

Songteksten

Quatre fois l’hiver est venu, déjà
Et la neige en tombant
Parle de toi, et je m’assois
Sur chaque banc
Et je t’attends
Quatre fois j’ai vu les feuilles rouillées
Qui mouraient à l’automne
Sous nos pas
Quand nous allions
Dans la forêt
Rappelle-toi
Nous marchions
Et les gens disaient
«qu'ils sont heureux!»
«qu'ils sont heureux!»
Nous marchions
Et les gens disaient
«qu'ils sont heureux ces deux là»
Quatre fois j’ai connu l'été sans toi
Quand le sable brûlait
Entre mes mains
J’ouvrais les doigts
Et je crois bien
Que j’avais froid
Le printemps je ne l’ai jamais revu
C’est peut-être qu’avant
Je le voyais
Avec tes yeux
Oui, mais tes yeux
Ne me voient plus
Comme avant
Quand les gens disaient
«qu'ils sont heureux!»
«qu'ils sont heureux!»
Comme avant
Quand les gens pensaient
«qu'ils sont heureux ces deux là»

Songtekstvertaling

Vier keer is de Winter al gekomen.
En sneeuw valt
Als ik over je praat, ga ik zitten.
Op elke bank
En ik wacht op je.
Vier keer zag ik de roestige bladeren
Die stierf in de herfst
Onder onze stappen
Toen we gingen
In het bos
Herinneren
We liepen
En mensen zeiden
"hoe gelukkig zijn ze!»
"hoe gelukkig zijn ze!»
We liepen
En mensen zeiden
"dat ze gelukkig zijn deze twee»
Vier keer heb ik de zomer zonder jou gekend.
Toen het zand verbrandde
In mijn handen
Ik opende mijn vingers
En ik denk het wel.
Dat ik het koud had.
Lente Ik heb het nooit meer gezien
Misschien daarvoor.
Ik zag hem.
Met je ogen
Ja, maar je ogen
Zie me niet meer.
Zoals voorheen
Toen mensen zeiden:
"hoe gelukkig zijn ze!»
"hoe gelukkig zijn ze!»
Zoals voorheen
Toen mensen dachten
"dat ze gelukkig zijn deze twee»