Françoise Hardy — L'amitié songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'amitié" van Françoise Hardy.
Songteksten
Beaucoup de mes amis sont venus des nuages
Avec soleil et pluie comme simples bagages.
Ils ont fait la saison des amitiés sincères
La plus belle saison des quatre de la Terre.
Ils ont cette douceur des plus beaux paysages
Et la fidélité des oiseaux de passage.
Dans leurs cœurs est gravée une infinie tendresse
Mais parfois dans leurs yeux se glisse la tristesse.
Alors, ils viennent se chauffer chez moi et toi aussi, tu viendras
Tu pourras repartir au fin fond des nuages
Et de nouveau sourire à bien d’autres visages
Donner autour de toi un peu de ta tendresse
Lorsqu’un autre voudra te cacher sa tristesse.
Comme l’on ne sait pas ce que la vie nous donne
Il se peut qu'à mon tour je ne sois plus personne.
S’il me reste un ami qui vraiment me comprenne
J’oublierai à la fois mes larmes et mes peines.
Alors, peut-être je viendrai chez toi chauffer mon cœur à ton bois.
Comme l’on ne sait pas ce que la vie nous donne
Il se peut qu'à mon tour je ne sois plus personne.
S’il me reste un ami qui vraiment me comprenne
J’oublierai à la fois mes larmes et mes peines.
Alors, peut-être je viendrai chez toi chauffer mon cœur à ton bois.
Alors, peut-être je viendrai chez toi chauffer mon cœur à ton bois.
Songtekstvertaling
Veel van mijn vrienden kwamen uit de wolken
Met zon en regen als eenvoudige bagage.
Ze maakten het seizoen van oprechte vriendschappen
Het mooiste seizoen van de vier op aarde.
Ze hebben deze zoetheid van de mooiste landschappen
En de trouw van passerende vogels.
In hun harten is een oneindige tederheid gegraveerd.
Maar soms glijdt verdriet in hun ogen.
Dus, ze komen om op te warmen bij mij thuis en jij zal ook komen
Je kunt terug naar de bodem van de wolken
En weer lachen naar vele andere gezichten
Geef een beetje van je tederheid om je heen.
Als iemand anders zijn verdriet voor je wil verbergen.
Omdat we niet weten wat het leven ons geeft
Ik ben misschien niemand meer.
Als ik nog een vriend heb die me echt begrijpt
Ik zal mijn tranen en verdriet vergeten.
Dan kom ik misschien naar jouw huis om mijn hart te verwarmen met jouw hout.
Omdat we niet weten wat het leven ons geeft
Ik ben misschien niemand meer.
Als ik nog een vriend heb die me echt begrijpt
Ik zal mijn tranen en verdriet vergeten.
Dan kom ik misschien naar jouw huis om mijn hart te verwarmen met jouw hout.
Dan kom ik misschien naar jouw huis om mijn hart te verwarmen met jouw hout.