Francis Cabrel — Samedi soir sur la terre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Samedi soir sur la terre" van Francis Cabrel.
Songteksten
Il arrive, elle le voit, elle le veut
Et ses yeux font le reste
Elle s’arrange pour mettre du feu
Dans chacun de ses gestes
Après c’est une histoire classique
Quelle que soit la fumée
Quelle que soit la musique
Elle relève ses cheveux, elle espère qu’il devine
Dans ses yeux de figurine
Il s’installe, il regarde partout
Il prépare ses phrases
Comme elle s’est avancée un peu
D’un coup leurs regards se croisent
Après c’est une histoire normale
Le verre qu’elle accepte, les sourires qu’il étale
En s’approchant un peu, il voit les ombres fines
Dans ses yeux de figurine
Pas la peine que je précise
D’où ils viennent et ce qu’ils se disent
C’est une histoire d’enfant
Une histoire ordinaire
On est tout simplement, simplement
Un samedi soir sur la terre
Ils se parlent, ils se frôlent, ils savent bien
Qu’il va falloir qu’il sortent
Ils sont obligés de se toucher
Tellement la musique est forte
Après, c’est juste une aventure
Qui commence sur le siège arrière d’une voiture
Il voit les ombres bleues
Que le désir dessine
A son front de figurine
Pas la peine que je précise
D’où ils viennent et ce qu’ils se disent
C’est une histoire d’enfant
Une histoire ordinaire
On est tout simplement, simplement
Un samedi soir sur la terre
Pas la peine d'être plus précis
Cette histoire est déjà finie
On en ferait autant
Si c'était à refaire
On est tout simplement, simplement
Un samedi soir sur la terre.
Songtekstvertaling
Het gebeurt, ze ziet het, ze wil het
En haar ogen doen de rest
Ze regelt om brand te stichten
In elk van zijn gebaren
Hierna is het een klassiek verhaal.
Wat de rook ook is
Wat de muziek ook is
Ze tilt haar haar op, ze hoopt dat hij gist.
In haar beeldjeogen
Hij gaat zitten, hij kijkt overal.
Hij bereidt zijn zinnen voor.
Toen ze een beetje naar voren stapte
Plotseling kruisen hun ogen
Daarna is het een normaal verhaal.
Het glas dat ze accepteert, de glimlach die hij verspreidt
Als hij naderbij komt, ziet hij de fijne schaduwen.
In haar beeldjeogen
Niet de moeite waard die ik specificeer
Waar ze vandaan komen en wat ze tegen elkaar zeggen
Het is een kinderverhaal.
Een gewoon verhaal
Wij zijn eenvoudig, eenvoudig
Een zaterdagavond op aarde
Ze praten met elkaar, raken elkaar aan, ze weten het goed.
Dat hij eruit moet.
Ze worden gedwongen elkaar aan te raken.
Zo luide muziek
Daarna is het gewoon een avontuur.
Dat begint op de achterbank van een auto
Hij ziet de blauwe schaduwen.
Laat verlangen trekken
Op zijn beeldje voorhoofd
Niet de moeite waard die ik specificeer
Waar ze vandaan komen en wat ze tegen elkaar zeggen
Het is een kinderverhaal.
Een gewoon verhaal
Wij zijn eenvoudig, eenvoudig
Een zaterdagavond op aarde
Je hoeft niet preciezer te zijn.
Dit verhaal is al voorbij.
We zouden hetzelfde doen.
Als het opnieuw gedaan zou worden
Wij zijn eenvoudig, eenvoudig
Een zaterdagavond op aarde.