Francis Cabrel — L'ombre au tableau songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'ombre au tableau" van Francis Cabrel.
Songteksten
Un paysage de terre cuite
Un ciel qu’on dirait de Magritte
La grange couverte de lierre
Le lézard qui dort sur la pierre
Le chat enroulé sur le seuil
L’insecte caché sous les feuilles
Le monde est dans ses couleurs pures
Comme dans tes boites de peinture
Venue d’au-delà des nuages
Du fond du temps et des âges
Il tombe une étrange lumière
D’herbe, de vent, de poussière
Sur nos deux fauteuils inutiles
Ce cerf-volant pris sur les tuiles
Les choses semblent être éternelles
Comme dans tes boites d’aquarelle
Dans le bleu ciel entre les branches
L’avion laisse une traînée blanche
Comme un ruban, un long nuage
Comme pour dire «Tout se partage»
Au matin sur le lac immense
Il suffit qu’une barque avance
Et l’eau tremble à n’en plus finir
Comme pour dire «Tout se déchire»
Peut-être essaies-tu quelque part
De peindre l’amour de mémoire
De recomposer les couleurs
D’automne mourant sur un coeur
Si tu veux savoir où j’en suis
Les choses ont peu bougées depuis
Ce jour où tu as tourné le dos
Saut peut-être l’ombre au tableau
Dans le bleu ciel entre les branches
L’avion laisse une traînée blanche
Comme un ruban, un long nuage
Comme pour dire «Tout se partage»
Comme pour tes débuts à la gouache
Sur la jolie toile un tache
Toute dans le blanc diluée
Comme pour dire «Tout se défait»
Dans ta lumière favorite
Celle qu’on dirait de Magritte
La grange couverte de lierre
Le lézard qui dort sur la pierre
Songtekstvertaling
Een terracotta landschap
Een hemel die op Magritte lijkt
De ivy bedekte schuur.
De hagedis die op de steen slaapt
De kat wond op de drempel
Het insect verborgen onder de bladeren
De wereld is in zijn pure kleuren
Zoals in je verfdozen.
Van achter de wolken
Vanuit de achtergrond van tijd en leeftijd
Het valt een vreemd licht
Van gras, wind, stof
Op onze twee onnodige stoelen.
Deze vlieger zit vast op de tegels.
Dingen lijken eeuwig te zijn.
Zoals in je aquarel dozen
In de lucht blauw tussen de takken
Het vliegtuig laat een wit spoor achter.
Als een lint, een lange wolk
Alsof te zeggen " alles wordt gedeeld»
'S morgens op het enorme meer
Het is genoeg dat één boot vooruit gaat.
En het water beeft om nooit te eindigen.
Alsof je zegt " alles huilt»
Misschien probeer je het ergens.
Om de liefde van het geheugen te schilderen
Kleuren opnieuw samenstellen
Herfst stervend op een hart
Als je wilt weten waar ik ben
De dingen zijn traag sinds
Die dag draaide je je om.
Misschien de schaduw naar het bord springen.
In de lucht blauw tussen de takken
Het vliegtuig laat een wit spoor achter.
Als een lint, een lange wolk
Alsof te zeggen " alles wordt gedeeld»
Zoals je gouache debuut.
Op het mooie doek een vlek
Alle in Wit verdund
Alsof je zegt " alles is ongedaan gemaakt»
In je favoriete licht
Degene die op Magritte lijkt.
De ivy bedekte schuur.
De hagedis die op de steen slaapt