Francis Cabrel — Les voisins songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les voisins" van Francis Cabrel.

Songteksten

Ils vivaient dans de mondes lointains où ils étaient des voisins
Chacun d’eux sagement replié sur son bout de palier
Il y a tellement de gens malhonnêtes qu’il faut bien qu’on s’inquiète
Ils rêvaient à peu près chaque nuit qu’ils seraient des amis
Ils s'échangeaient des mots sans chaleur dans le même ascenseur
Ils couraient fermer à tout allure leur quarante serrures
Puis ils s’endormaient dans les filés d’un poste de télé
En rêvant à peu près chaque nuit qu’ils seraient des amis
Ils avaient lu leur nom sur le dos d’une boîte aux lettres
Ils pensaient que c'était bien assez se connaître
Pourtant ils se sentaient sourire
Et même ils s’entendaient dormir
Mais ils ne se sont jamais rencontrés ils ont déménagé
Ils vivaient dans de mondes lointains où ils étaient des voisins
Mais chacun son côté de cloison et chacun son feuilleton
Ils fermaient les volets de leur coeur tous les soirs à dix heure
En rêvant à peu près chaque nuit qu’ils seraient des amis
Ils avaient lu leur nom sur le dos d’une boîte aux lettres
Ils pensaient que c'était bien assez se connaître
Pourtant ils se sentaient sourire
Et même ils s’entendaient dormir
Mais ils ne se sont jamais rencontrés puisqu’ils se disaient:
«C'est pas la peine d’aller leur parler puisqu’on a la télé»
«C'est pas la peine de se chercher des mots puisqu’on a la radio»
«C'est pas la peine de se donner du mal puisqu’on a le journal»

Songtekstvertaling

Ze leefden in verre werelden waar ze buren waren.
Elk van hen wijselijk gevouwen op zijn einde van het dragen
Er zijn zoveel oneerlijke mensen dat we ons zorgen moeten maken.
Ze droomden elke nacht dat ze vrienden zouden zijn.
Ze wisselden woorden zonder warmte in dezelfde lift.
Ze renden te sluiten met volle snelheid hun veertig sloten
Dan vielen ze in slaap in de draden van een tv-station.
Dromen over elke nacht dat ze vrienden zouden zijn
Ze hadden hun naam op de achterkant van een brievenbus gelezen.
Ze dachten dat het goed genoeg was om elkaar te kennen.
Toch voelden ze glimlachen
En zelfs zij konden slapen.
Maar ze hebben elkaar nooit ontmoet.
Ze leefden in verre werelden waar ze buren waren.
Maar elke kant van de scheiding en elk van zijn soap opera
Ze sloten de luiken van hun hart Elke avond om tien uur.
Dromen over elke nacht dat ze vrienden zouden zijn
Ze hadden hun naam op de achterkant van een brievenbus gelezen.
Ze dachten dat het goed genoeg was om elkaar te kennen.
Toch voelden ze glimlachen
En zelfs zij konden slapen.
Maar ze hebben elkaar nooit ontmoet sinds ze tegen elkaar zeiden:
"Het is het niet waard om met ze te praten, omdat we TV hebben»
"Het is niet de moeite waard om naar woorden te zoeken aangezien we de radio hebben»
"Het is niet de moeite waard om het jezelf moeilijk te maken sinds we de krant hebben»