Francis Cabrel — Les passantes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les passantes" van Francis Cabrel.
Songteksten
Je veux dédier ce poème
À toutes les femmes qu’on aime
Pendant quelques instants secrets
À celles qu’on connaît à peine
Qu’un destin différent entraîne
Et qu’on ne retrouve jamais
À celle qu’on voit apparaître
Une seconde à sa fenêtre
Et qui, preste, s'évanouit
Mais dont la svelte silhouette
Est si gracieuse et fluette
Qu’on en demeure épanoui
À la compagne de voyage
Dont les yeux, charmant paysage
Font paraître court le chemin
Qu’on est seul, peut-être, à comprendre
Et qu’on laisse pourtant descendre
Sans avoir effleuré la main
À celles qui sont déjà prises
Et qui, vivant des heures grises
Près d’un être trop différent
Vous ont, inutile folie
Laissé voir la mélancolie
D’un avenir désespérant
Chères images aperçues
Espérances d’un jour déçues
Vous serez dans l’oubli demain
Pour peu que le bonheur survienne
Il est rare qu’on se souvienne
Des épisodes du chemin
Mais si l’on a manqué sa vie
On songe avec un peu d’envie
À tous ces bonheurs entrevus
Aux baisers qu’on n’osa pas prendre
Aux cœurs qui doivent vous attendre
Aux yeux qu’on n’a jamais revus
Alors, aux soirs de lassitude
Tout en peuplant sa solitude
Des fantômes du souvenir
On pleure les lèvres absentes
De toutes ces belles passantes
Que l’on n’a pas su retenir
On pleure les lèvres absentes
De toutes ces belles passantes
Que l’on n’a pas su retenir
Que l’on n’a pas su retenir
Songtekstvertaling
Ik wil dit gedicht opdragen.
Aan alle vrouwen waar we van houden
Voor een paar geheime momenten
Voor hen die we nauwelijks kennen
Dat een ander lot met zich meebrengt
En dat we nooit vinden
Aan degene die we zien verschijnen
Een seconde voor zijn raam.
En die, Presto, flauwvalt
Maar wiens slanke figuur
Is zo sierlijk en stromend
Laten we vervuld blijven.
Aan de reisgenoot
Wiens ogen, charmant landschap
Laat het pad kort lijken
Dat we alleen zijn, misschien, om te begrijpen
En toch teleurgesteld
Zonder de hand aan te raken
Aan degenen die reeds
En wie leeft in grijze uren
Dicht bij een wezen te verschillend
Heb je, nutteloze waanzin
Links om melancholie te zien
Een wanhopige toekomst
Beste afbeeldingen previews
Hoop op een dag teleurgesteld
Morgen ben je vergeten.
Zolang het geluk komt
Het is zeldzaam om te onthouden
Episodes van de weg
Maar als we zijn leven zouden missen
We denken met een beetje afgunst
Op al deze gejuich
Op kussen die men niet durfde te nemen
Aan de harten die op je moeten wachten
In de ogen die we nooit meer zagen
Dus, in de nachten van vermoeidheid
Tijdens het bevolken van zijn eenzaamheid
Geesten van herinnering
We huilen missing lips
Van al deze mooie voorbijgangers
Dat we ons niet konden herinneren
We huilen missing lips
Van al deze mooie voorbijgangers
Dat we ons niet konden herinneren
Dat we ons niet konden herinneren