Francis Cabrel — La belle Debbie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La belle Debbie" van Francis Cabrel.
Songteksten
La belle Debbie debout d’un bond
Au tout début me bouda
Puis elle trouva de bon ton
Que je lui dise vous comme à une diva
J'ôtais ses beaux boutons d’habits
Je mis un vieux CD d’ABBA
Alors, elle s’enhardit
Et Dieu soit loué s’amadoua
Elle voulu deux doigts de Bourbon
«Merci ça finit mal quand je bois»
Je me suis mis à faire le gibbon
Elle se tordait comme le boa
Je lui récitais ma leçon
Doux comme un ourson venu pour ça
Puis-je votre peau de bonbon
L’effleurer comme une tumba?
Et j’ajoute pour être tout à fait juste
Ces miroirs où elle se projette
Ces rires auxquels elle est sujette
Et ses jolies mains qui s’agitent
Oh j’ajoute…
Je lui récitais du Rimbaud
Elle disait peut-on tomber plus bas
Elle borda ses yeux de charbon
Pour me tendre un bâton de Cuba
Les liqueurs, nous les avons bues
Quand il n’est plus resté de tabac
Elle m’avoua, je revis
Désirez-vous que l’on se revoie?
Et j’ajoute pour être tout à fait juste
Ces miroirs où elle se projette
Ces rires auxquels elle est sujette
Et ses jolies mains qui s’agitent
Et j’ajoute pour être tout à fait juste
Ces moments salés où elle me laissa
Ces secrets qu’elle me consacra
Ces formes où je m'étais ancré
Ces cris…
Quand son mari entra
Songtekstvertaling
The beautiful Debbie standing a leap
In het begin mokte ik.
Toen vond ze een goede toon.
Dat ik haar vertel dat je van een diva houdt.
Ik deed haar mooie jurk uit.
Ik heb een oude ABBA CD gezet.
Dus ze wordt sterker.
En god zij geprezen, hij heeft het.
Ze wilde twee vingers Bourbon.
"Bedankt dat het slecht afloopt als ik drink»
Ik begon de gibbon te doen.
Ze draaide als de boa
Ik vertelde hem mijn lesje.
Zo zoet als een jong komt ervoor
Mag ik je snoephuid?
Het aanraken als een tombe?
En ik voeg toe om heel eerlijk te zijn
Deze spiegels waar ze projecteert
Die lach waar ze gevoelig voor is.
En haar mooie handen zwaaien
Oh Ik voeg…
Ik vertelde hem over Rimbaud.
Ze zei kunnen we lager vallen
Ze had kolen in haar ogen.
Om me een stok uit Cuba te geven
De likeuren, we dronken ze.
Als er geen tabak meer over is
Ze bekende, Ik zag het weer.
Wil je me weer zien?
En ik voeg toe om heel eerlijk te zijn
Deze spiegels waar ze projecteert
Die lach waar ze gevoelig voor is.
En haar mooie handen zwaaien
En ik voeg toe om heel eerlijk te zijn
Die zoute momenten toen ze me verliet
Die geheimen die ze aan mij wijdde.
Deze vormen waar ik anker had
Dit geschreeuw…
Toen haar man binnenkwam