Francis Cabrel — Hors-saison songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hors-saison" van Francis Cabrel.
Songteksten
C’est le silence
Qui se remarque le plus
Les volets roulants tous descendus
De l’herbe ancienne
Dans les bacs à fleurs
Sur les balcons
On doit être hors-saison
La mer quand même
Dans ses rouleaux continue
Son même thème
Sa chanson vide et têtue
Pour quelques ombres perdues
Sous des capuchons
On doit être hors-saison
Le vent transperce
Ces trop longues avenues
Quelqu’un cherche une adresse inconnue
Et le courrier déborde
Au seuil des pavillons
On doit être hors-saison
Une ville se fâne
Dans les brouillards salés
La colère océane est trop près
Les tourments la condamnent
Aux écrans de fumée
Et personne ne s'éloigne du quai
On pourrait tout prendre
Les murs, les jardins, les rues
On pourrait mettre
Aux boîtes aux lettres nos prénoms dessus
Ou bien peut-être un jour
Les gens reviendront
On doit être hors-saison
La mer quand même
Dans ses rouleaux continue
Son même thème
Sa chanson vide «où es-tu?»
Tout mon courrier déborde
Au seuil de ton pavillon
On doit être hors-saison…
Une ville se fâne
Dans les brouillards salés
La colère océane est trop près
Les tourments la condamnent
Aux écrans de fumée
Et personne ne s'éloigne du quai
Songtekstvertaling
Het is stilte.
Wie is het meest opvallend
Rolluiken uit.
Van oud gras
In bloemschalen
Op de balkons
We moeten buiten het seizoen zijn.
De zee toch.
Op rollen gaat het verder
Het zelfde thema
Zijn lege en koppige lied
Voor sommige verloren schaduwen
Onder kappen
We moeten buiten het seizoen zijn.
De wind doorboort
Deze te lange wegen
Iemand zoekt een onbekend adres.
En de post stroomt.
Aan de drempel van de paviljoens
We moeten buiten het seizoen zijn.
Een stad vervaagt
In zoute mist
Oceaan woede is te dichtbij
Kwellingen veroordelen haar.
Rookgordijn
En niemand loopt weg van de haven
We kunnen alles meenemen.
Muren, tuinen, straten
We kunnen
Naar de mailboxen met onze voornamen erop.
Of misschien op een dag
Mensen zullen terugkomen.
We moeten buiten het seizoen zijn.
De zee toch.
Op rollen gaat het verder
Het zelfde thema
Zijn lege lied " Where Are you?»
Al mijn post loopt over.
Aan de drempel van uw Paviljoen
We moeten buiten het seizoen zijn.…
Een stad vervaagt
In zoute mist
Oceaan woede is te dichtbij
Kwellingen veroordelen haar.
Rookgordijn
En niemand loopt weg van de haven