Francis Cabrel — Gitans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gitans" van Francis Cabrel.
Songteksten
Quand t’es parti gitan
Tu as laissé seulement
Une voiture en morceaux
T’as pris des chaises de bambou
Ta guitare de rien du tout
T’as mis le vent sous ta peau
T’as caressé les oiseaux, t’as caressé les oiseaux
T’as mis des pierres sur le feu
Les femmes aux longs cheveux
Ont tout lavé dans les seaux
Séché le linge sur des buissons
Rentré les gosses dans les camions
Sur les paniers de roseaux
Et caressé les oiseaux, caressé les oiseaux
Où allais-tu?
A part les flaques de boue
Et quelque traces de roues
Tu n’as rien voulu laisser
T’as mis ta fierté gitane
Aux rideaux des caravanes
Comme des drapeaux pliés
T’as caressé les oiseaux, caressé les oiseaux
Où allais-tu?
J’ai peur des lumières des villes
Des grandes maisons immobiles
Des jardins bâtis tout autour
J’ai peur qu’on emmène d’office
Au bout du fusil des milices
Les enfants de notre amour
Ils traitent nos filles de voleuses
Du fond de leur maisons peureuses
Pleines de chiens de combat
Ils attachent leurs volailles
Ils surveillent leurs ferrailles
On ne se ressemble pas…
Y’a un panneau depuis
Stationnement interdit
Comme s’il y avait eu la peste
T’as plus qu'à chercher ailleurs
Des gens qui auront moins peur
En espérant qu’il en reste
Et caresser les oiseaux !
Songtekstvertaling
Toen je Gypsy verliet
Je liet alleen
Een auto in stukken
Je nam bamboe stoelen.
Je gitaar van niets.
Je zet de wind onder je huid
Je streelde de vogels, je streelde de vogels.
Je zet stenen op het vuur.
Vrouwen met lang haar
Alles gewassen in emmers
Gedroogd linnen op struiken
De kinderen zitten in de trucks.
Op de manden van riet
En hij streelde de vogels, streelde de vogels.
Waar ging je heen?
Behalve modderpoelen
En sporen van wielen.
Je wilde niets achterlaten.
Je zet je zigeuner trots op
Naar de gordijnen van caravans
Als gevouwen vlaggen
Je streelde de vogels, streelde de vogels.
Waar ging je heen?
Ik ben bang voor stadslichten.
Grote bewegingloze huizen
Om de hele wereld gebouwde tuinen
Ik ben bang dat we ze van de haak moeten halen.
Aan het einde van het militiegeweer
De kinderen van onze liefde
Ze noemen onze dochters dieven.
Uit de bodem van hun angstige huizen
Vol met vechthonden.
Ze binden hun pluimvee vast.
Ze kijken naar hun schroot.
We lijken niet op elkaar.…
Er is een teken sinds
Parkeerverbod
Alsof er de pest was.
Je hoeft alleen maar ergens anders te zoeken.
Mensen die minder bang zullen zijn
Ik hoop dat er nog wat over is.
En streel de vogels .