Francis Cabrel — C'était l'hiver songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "C'était l'hiver" van Francis Cabrel.

Songteksten

Elle disait: «J'ai déjà trop marché
Mon cœur est déjà trop lourd de secrets
Trop lourd de peines»
Elle disait: «Je ne continue plus
Ce qui m’attend, je l’ai déjà vécu
C’est plus la peine»
Elle disait que vivre était cruel
Elle ne croyait plus au soleil
Ni aux silences des églises
Même mes sourires lui faisaient peur
C'était l’hiver dans le fond de son cœur
Le vent n’a jamais été plus froid
La pluie plus violente que ce soir-là
Le soir de ses vingt ans
Le soir où elle a éteint le feu
Derrière la façade de ses yeux
Dans un éclair blanc
Elle a sûrement rejoint le ciel
Elle brille à côté du soleil
Comme les nouvelles églises
Mais si depuis ce soir-là je pleure
C’est qu’il fait froid dans le fond de mon cœur

Songtekstvertaling

Ze zei: "Ik heb al te ver gelopen.
Mijn hart is al te zwaar met geheimen
Te zware straffen»
Ze zei: "Ik ga niet verder.
Wat mij te wachten staat, heb ik al ervaren.
Het is het niet meer waard.»
Ze zei dat het leven wreed was.
Ze geloofde niet meer in de zon.
Noch de stiltes van de kerken
Zelfs mijn glimlach maakte haar bang.
Het was winter in de diepten van zijn hart
De wind is nog nooit kouder geweest.
Regen gewelddadiger dan die nacht
De avond van zijn twintig jaar
De nacht dat ze het vuur bluste
Achter de façade van zijn ogen
In een witte flits
Ze moet in de lucht zijn geweest.
Ze schijnt naast de zon.
Zoals de nieuwe kerken
Maar als ik sinds die nacht huil
Het is koud in de bodem van mijn hart