Francesco Guccini — Vite songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vite" van Francesco Guccini.
Songteksten
Mi affascina il mistero delle vite
che si dipanano lungo la scacchiera
di giorni e strade, foto scolorite
memoria di vent anni o di una sera.
E mi coinvolge l eterno gocciolare
e il tempo sopra il viso di un passante
e il chiedermi se nei suoi occhi appare
l insulto di una morte o di un amante,
la rete misteriosa dei rapporti
che lega coi suoi fili evanescenti
la giostra eterna di ragioni o torti
il rintocco scaglioso dei momenti,
il mondo visto con gli occhi asfaltati
rincorrendo il balletto delle ore
noi che sappiamo dove siamo nati
ma non sapremo mai dove si muore.
Mi piace rovistare nei ricordi
di altre persone, inverni o primavere
per perdere o trovare dei raccordi
nell apparente caos di un rigattiere:
quadri per cui qualcuno? stato in posa,
un cannocchiale che ha guardato un punto,
un mappamondo, due bijou, una rosa,
ciarpame un tempo bello e ora consunto,
pensare chi pu? averli adoperati,
cercare una risposta alla sciarada
del perch? sono stati abbandonati
come un cane lasciato sulla strada.
Oggetti che qualcuno ha forse amato
ora giacciono l?, senza un padrone,
senza funzione, senza storia o stato,
nell intreccio di caso o di ragione.
E la mia vita cade in altra vita
ed io mi sento solamente un punto
lungo la retta lucida e infinita
di un meccanismo immobile e presunto.
Tu sei quelli che son venuti prima
che in parte hai conosciuto, e quelli dopo
che non conoscerai, come una rima
vibrante e bella, per? senza scopo.
E inutile cercare una risposta,
sai che non ce ne sono e allora tenti
un bussare distratto a quella porta
che si chiuse soltanto ai sentimenti.
Non saprai e non sai.
Questo dolore che vagli fra le magli di un tuo cribro
svanisce un po nel contemplare un fiore
si scorda fra le pagine di un libro.
Perch? non si fa a meno di altre vite
anche rubate a pagine che sfogli
oziosamente, e ambiguo le hai assorbite
da fantasmi inventati che tu spogli
rivestendoti in loro piano piano
come se ti scoprissi in uno specchio
L Uomo a Dublino, o l? ultimo Mohicano
che ai 25 si sentiva vecchio.
E percorriamo strade non pi? usate
figurando chi un giorno ci passava
e scrutiamo le case abbandonate
chiedendoci che vite le abitava,
perch? la nostra? sufficiente appena
ne mescoliamo inconsciamente il senso
Songtekstvertaling
Het mysterie van het leven fascineert me
die zich ontvouwde langs het schaakbord
lijst van dagen en straten, verkleurde foto ' s
herinnering van twintig jaar of één avond.
En ik raak betrokken bij het eeuwige infuus.
en tijd over het gezicht van een voorbijganger
en het wonder dat in zijn ogen verschijnt
de belediging van een dood of een geliefde,
het mysterieuze netwerk van relaties
die zich bindt met zijn evanescente draden
de eeuwige draaimolen van redenen of onrecht
het gerommel van momenten,
de wereld gezien met verstikte ogen
op jacht naar het ballet van de uren
wij die weten waar we geboren zijn
maar we zullen nooit weten waar we moeten sterven.
Ik zoek graag herinneringen op.
van andere mensen, winter of lente
om hulpstukken te verliezen of te vinden
in de schijnbare chaos van een rigattiere:
schilderijen waarvoor iemand? status poseren,
een telescoop die naar een punt keek,
Eén wereldkaart, twee bijou, één roos. ,
ciarpame a beautiful time and now used,
wie wel? gebruik ze,
zoek naar een antwoord op de poppenkast
de baars? zijn verlaten
als een hond achtergelaten op straat.
Objecten waarvan iemand misschien hield
liggen ze daar nu? zonder een meester,
geen functie, geen geschiedenis of status,
in de verwevenheid van zaak of rede.
En mijn leven valt in een ander leven
en ik voel me als een punt
langs de glimmende en oneindige lijn
van een bewegingloos en vermoedelijk mechanisme.
Jullie zijn degenen die daarvoor kwamen.
dat jullie het wisten en de mensen na jullie
dat je het niet zult weten, als een rijmpje.
levendig en mooi, voor? doelloos.
Het is zinloos om naar een antwoord te zoeken.,
je weet dat er geen zijn, dus probeer het.
een verstrooide klop op die deur.
dat sloot zich alleen af voor gevoelens.
Je weet het niet en je weet het niet.
De pijn die je door de Magi van je cribro
het vervaagt een beetje terwijl het overdenken van een bloem
hij vergeet tussen de pagina ' s van een boek.
Perch? je kunt niet zonder andere levens.
ook gestolen van pagina ' s die je doorbladert
ijdel en dubbelzinnig heb je ze opgenomen.
van uitgevonden geesten die je uitkleedt
zich verkleden in hun flat
alsof je in een spiegel bent ontdekt.
De man in Dublin, of de? laatste Mohican
dat hij zich op z ' n 25ste oud voelde.
En we rijden niet meer over wegen? gebruik
inclusief wie er op een dag langs kwam
en we doorzoeken de verlaten huizen.
ik vroeg me af in welk leven ze leefde.,
perch? van ons? net genoeg.
we mengen onbewust de betekenis ervan.