Francesco Guccini — Van Loon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Van Loon" van Francesco Guccini.
Songteksten
Van Loon, uomo destinato direi da sempre ad un lavoro più forte
Che le sue spalle o la sua intelligenza non volevano sopportare
Sembrò quasi baciato da una buona sorte
Quando dovette andare;
Sembra però che non sia mai entrato nella storia
Ma sono cose che si sanno sempre dopo
D’altra parte nessuno ha mai chiesto di scegliere
Neanche all’aquila o al topo;
Poi un certo giorno timbra tutto un avvenire
Od una guerra spacca come una sassata
Ma ho visto a volte che anche un topo sa ruggire
Ed anche un' aquila precipitata…
Quanti anni, giorno per giorno, dobbiamo vivere con uno
Per capire cosa gli nasca in testa o cosa voglia o chi è
Turisti del vuoto, esploratori di nessuno
Che non sia io o me;
Van Loon viveva e io lo credevo morto
O, peggio, inutile, solo per la distanza
Fra i suoi miti diversi e la mia giovinezza e superbia d’allora
La mia ignoranza:
Che ne sapevo quanto avesse navigato
Con il coraggio di un Caboto fra le schiume
Di ogni suo giorno e che uno squalo è diventato
Giorno per giorno, pesce di fiume…
Van Loon, Van Loon
Che cosa porti dentro, quando tace
La mente e la stagione si dà pace?
Insegui un' ombra o quella stessa pace l’hai in te?
Vorrei sapere
Che cosa vedi quando guardi attorno
Lontani panorami o questo giorno
È già abbastanza, è come un nuovo dono per te?
Van Loon, Van Loon
A cosa pensi in questo settembrino
Nebbieggiare alto che macchia l’Appennino
Ora che hai tanto tempo per pensare, ma a chi?
Vai, vecchio, vai
Non temere, che avrà una sua ragione
Ognuno ed una giustificazione
Anche se quale non sapremo mai, mai!
Ora Van Loon si sta preparando piano al suo ultimo viaggio
I bagagli già pronti da tempo, come ogni uomo prudente
O meglio, il bagaglio, quello consueto, di un semplice o un saggio
Cioè poco o niente
E andrà davvero in un suo luogo o una sua storia
Con tutti i libri che la vita gli ha proibito
Con vecchi amici di cui ha perso la memoria
Con l’infinito
Dove anche su quei monti nostri è sempre estate
Ma se uno vuole quell' inverno senza affanni
Che scricchiolava in gelo sotto le chiodate scarpe di un tempo
Dei suoi diciottanni
Dei suoi diciottanni…
Songtekstvertaling
Van Loon, Man voorbestemd zou ik altijd zeggen op een sterkere Baan
Dat zijn schouders of zijn intelligentie niet wilden dragen
Hij leek bijna gekust door geluk.
Toen hij moest gaan;
Het lijkt er echter op dat hij nooit de geschiedenis in is gegaan.
Maar dit zijn dingen die je altijd weet na
Aan de andere kant heeft niemand ooit gevraagd om te kiezen
Zelfs de adelaar of de muis niet.;
En op een dag komt er een toekomst
Of een oorlog breekt als een rots
Maar ik heb soms gezien dat zelfs een muis kan brullen
En ook een neergeslagen adelaar…
Hoeveel jaar, dag na dag, moeten we leven met één
Om te begrijpen wat er in zijn hoofd geboren wordt of wat hij wil of wie hij is
Toeristen van de leegte, ontdekkingsreizigers van niemand
Of ik het nu ben of ik;
Van Loon leefde nog en ik dacht dat hij dood was.
Of, erger nog, nutteloos, alleen voor de afstand
Tussen zijn verschillende mythen en mijn jeugd en trots van die tijd
Mijn onwetendheid:
Dat ik wist hoeveel hij had gevaren.
Met de moed van een Caboto tussen de schuimen
Van elke dag en dat een haai is geworden
Dag na dag, riviervissen…
Van Loon, Van Loon
Wat breng je binnen als je je mond houdt?
De geest en het seizoen geven je rust?
Zit je achter een schaduw aan of heb je dezelfde vrede in je?
Ik wil het graag weten.
Wat zie je als je rondkijkt?
Verre uitzichten of deze dag
Dat is genoeg, is het een nieuw cadeau voor je?
Van Loon, Van Loon
Wat denk je in September?
Hoge nevelkleuring van de Apennijn
Nu je zoveel tijd hebt om na te denken, maar aan wie?
Ga, Oude man, ga
Vrees niet, dat hij zijn eigen reden zal hebben.
Elk en een rechtvaardiging
Hoewel we dat nooit zullen weten, nooit!
Nu bereidt Van Loon zich langzaam voor op zijn laatste reis.
Een lange tijd gereedgemaakte bagage, zoals elke verstandige man.
Of liever gezegd, de bagage, de gebruikelijke, van een eenvoudige of wijze
Dat wil zeggen, weinig of niets.
En het zal echt naar zijn plaats of zijn geschiedenis gaan
Met alle boeken heeft het leven hem verboden.
Met oude vrienden wiens geheugen hij verloor
Met Oneindigheid
Waar zelfs op die bergen van ons altijd zomer is
Maar als men die winter zonder problemen wil
Dat krakte in vorst onder de spijkerschoenen van een tijd
Van zijn achttien
Van zijn achttien…