Francesco Guccini — Una Canzone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una Canzone" van Francesco Guccini.
Songteksten
La canzone èuna penna e un foglio
cosìfragili fra queste dita,
èquel che non è, èl'erba voglio
ma puòessere complessa come la vita.
La canzone èuna vaga farfalla
che vola via nell’aria leggera,
una macchia azzurra, una rosa gialla,
un respiro di vento la sera,
una lucciola accesa in un prato,
un sospiro fatto di niente
ma qualche volta se ti ha afferrato
ti rimane per sempre in mente
e la scrive gente quasi normale
ma con l’anima come un bambino
che ogni tanto si mette le ali
e con le parole gioca a rimpiattino.
La canzone èuna stella filante
che qualche volta diventa cometa
una meteora di fuoco bruciante
peròimpalpabile come la seta.
La canzone puòaprirti il cuore
con la ragione o col sentimento
fatta di pane, vino, sudore
lunga una vita, lunga un momento.
Si puòcantare a voce sguaiata
quando sei in branco, per allegria
o la sussurri appena accennata
se ti circonda la malinconia
e ti ricorda quel canto muto
la donna che ha fatto innamorare
le vite che tu non hai vissuto
e quella che tu vuoi dimenticare.
La canzone èuna scatola magica
spesso riempita di cose futili
ma se la intessi d’ironia tragica
ti spazza via i ritornelli inutili;
èun manifesto che puoi riempire
con cose e facce da raccontare
esili vite da rivestire
e storie minime da ripagare
fatta con sette note essenziali
e quattro accordi cuciti in croce
sopra chitarre piùche normali
ed una voce che non èvoce
ma con carambola lessicale
puòessere un prisma di rifrazione
cristallo e pietra filosofale
svettante in aria come un falcone.
Perchépuònascere da un male oscuro
che èdifficile diagnosticare
fra il passato appesa e il futuro,
lìpresente e pronta a scappare
e la canzone diventa un sasso
lama, martello, una polveriera
che a volte morde e colpisce basso
e a volte sventola come bandiera.
La urli allora un giorno di rabbia
la getti in faccia a chi non ti piace
un grimaldello che apre ogni gabbia
pronta ad irridere chi canta e tace.
Peròalla fine èfatta di fumo
veste la stoffa delle illusioni,
nebbie, ricordi, pena, profumo:
son tutto questo le mie canzoni
Songtekstvertaling
Het lied is een pen en een laken
zo zwak tussen deze vingers,
het is het gras dat Ik wil.
maar het kan zo complex zijn als het leven.
Het lied is een vage vlinder
wegvliegen in de Lichte lucht,
een blauwe vlek, een gele roos,
een adem van de wind in de avond,
een vuurvlieg verlicht in een weide,
een zucht van niets
maar soms als hij je greep
het is voor altijd in je hoofd.
en het is geschreven door bijna gewone mensen
maar met de ziel als kind
dat je soms je vleugels legt
en met woorden speelt hij vervangster.
Het lied is een vallende ster
dat soms komeet wordt
een meteoor van brandend vuur
maar het is net zo onaantastbaar als zijde.
Het lied kan je hart openen
met reden of met gevoel
gemaakt van brood, wijn, zweet
lang een leven, lang een moment.
Je kunt met een luide stem zingen.
als je in groepen bent, voor vreugde
of het gefluister dat net genoemd werd.
als melancholie je omringt.
en het doet je denken aan dat stille lied
de vrouw die je verliefd liet worden
de levens die je niet hebt geleefd
en degene die je wilt vergeten.
Het lied is een magische doos
vaak gevuld met kleinigheden
maar als de intessi van tragische ironie
het veegt onnodige chorussen weg.;
het is een manifest dat je kunt invullen
met dingen en gezichten te vertellen
te bekleden dunne schroef
en minimale verhalen om terug te betalen
gemaakt met zeven essentiële noten
en vier gekruiste akkoorden
over meer normale gitaren
en een stem die niet gehoord wordt
maar met carambola lexical
het kan een brekend Prisma zijn.
kristal en Steen der Wijzen
zwevend in de lucht als een havik.
Omdat het geboren kan worden uit een duister kwaad.
watis moeilijk vast te stellen
tussen het verleden en de toekomst,
aanwezig en klaar om te lopen
en het lied wordt een rots
Mes, hamer, vuilnisbak
die soms bijt en laag raakt
en soms vliegt het als een vlag.
Schreeuw het dan een dag van woede
gooi het in het gezicht van degenen die je niet mogen.
een slotenmaker die elke kooi opent
klaar om degenen te irriteren die zingen en zwijgen.
Maar het einde is rook.
kleed het weefsel van illusies aan,
mist, herinneringen, pena, parfum:
dat zijn al mijn liedjes.