Francesco Guccini — Su in collina songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Su in collina" van Francesco Guccini.
Songteksten
Pedro, Cassio ed anche me, quella mattina
Sotto una neve che imbiancava tutto
Dovevamo incontrare su in collina
L’altro compagno, Figl' del Biondo, il Brutto
Il vento era ghiacciato e per la schiena
Sentivamo un gran gelo da tremare
C’era un freddo compagni su in collina
Che non riuscivi neanche a respirare
Andavamo via piano, «E te cammina!»
Perché veloci non potevamo andare
Ma in mano tenevam la carabina
Ci fossero dei Crucchi a cui sparare
Era della brigata Il Brutto su in collina
Ad un incrocio forse c’era già
E insieme all’altra stampa clandestina
Doveva consegnarci «l'Unità»
Ma Pedro si è fermato e stralunato
Gridò «compagni mi si gela il cuore
Legato a tutto quel filo spinato
Guardate là che c'è il Brutto, è la che muore»
Non capimmo più niente e di volata
Tutti corremmo su per la stradina
Là c’era il Brutto tutto sfigurato
Dai pugni e i calci di quegl’assassini
Era scalzo, né giacca né camicia
Lungo un filo alla vita e tra le mani
Teneva un’asse di legno e con la scritta
«questa è la fine di tutti i partigiani»
Dopo avere maledetto e avere pianto
L’abbiamo tolto dal filo spinato
Sotto la neve, compagni, abbiam giurato
Che avrebbero pagato tutto quanto
L’abbiam sepolto là sulla collina
E sulla fossa ci ho messo un bastone
Cassio ha sparato con la carabina
Un saluto da tutto il battaglione
Col cuore stretto siam tornati indietro
Sotto la neve andando, piano piano
Piano sul ghiaccio che sembrava vetro
Piano tenendo stretta l’asse in mano
Quando siamo arrivati su al comando
Ci hanno chiesto: «la stampa clandestina!»
Cassio mostra il cartello in una mano
E Pedro indica un punto su in collina
Il cartello passò di mano in mano
Sotto la neve che cadeva fina
In gran silenzio ogni partigiano
Guardava quel bastone su in collina
Songtekstvertaling
Pedro, Cassio en ik, die ochtend.
Onder een sneeuw die alles witter maakte
We zouden elkaar ontmoeten op de heuvel.
De andere partner, zoon van de Blonde, de lelijke
De wind was bevroren en voor de rug
We voelden een grote vorst om te schudden.
Er waren een koude kerels op de heuvel.
Dat je niet eens kon ademen.
We liepen langzaam weg en jij liep.»
Omdat we niet snel konden gaan.
Maar in mijn hand hield ik de karabijn vast.
Er waren moffen om op te schieten.
Hij was van de Brigade de Lelijkerd op de heuvel
Op een kruising misschien was er al
En samen met de andere clandestiene pers
Hij moest ons 'eenheid' brengen.»
Maar Pedro stopte en flipte.
Hij riep: "kameraden, mijn hart is ijskoud.
Gebonden aan al dat prikkeldraad
Kijk daar is het lelijke, het is degene die sterft»
We begrepen niets en vlogen
We reden allemaal de weg op.
Daar was de lelijke allemaal verminkt
Van de klappen en schoppen van die moordenaars.
Hij was blootsvoets, noch jas noch shirt.
Langs een draad naar de taille en tussen de handen
Hij hield een houten plank en met de inscriptie
"dit is het einde van alle partizanen»
Na vloeken en huilen
We hebben het van het prikkeldraad gehaald.
Onder de sneeuw, kameraden, hebben we gezworen
Dat ze alles zouden betalen.
We begroeven hem daar op de heuvel.
En ik stak een stok in de put
Cassio schoot met het geweer.
Groeten van het hele bataljon
Met een strak hart gingen we terug
Onder de sneeuw, langzaam langzaam
Vloer op het ijs dat op glas leek
Vlak dat de as in de hand houdt
Toen we het bevel kregen
Zij zeiden: "de ondergrondse pers!»
Cassio toont het teken in één hand.
En Pedro wijst naar een punt op de heuvel
Het bord ging van hand tot hand
Onder de sneeuw die dun viel
In grote stilte elke partizaan
Hij keek naar die stok in de heuvel.