Francesco Guccini — Stelle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stelle" van Francesco Guccini.
Songteksten
Ma guarda quante stelle questa sera fino alla linea curva d’orizzonte
Ellissi cieca e sorda del mistero là dietro al monte:
Si fingono animali favolosi, pescatori che lanciano le reti
Re barbari o cavalli corridori lungo i pianeti
E sembrano invitarci da lontano per svelarci il mistero delle cose
O spiegarci che sempre camminiamo fra morte e rose
O confonderci tutto e ricordarci che siamo poco o che non siamo niente
E che è solo un pulsare illimitato, ma indifferente
Ma guarda quante stelle su nel cielo sparse in incalcolabile cammino:
Tu credi che disegnino la traccia del destino?
E che la nostra vita resti appesa a un nastro tenue di costellazioni
Per stringerci in un laccio e regalarci sogni e visioni
Tutto sia scritto in chiavi misteriose, effemeridi che guidano ogni azione
Lasciandoci soltanto il vano filtro dell’illusione
E che l’ambiguo segno dei Gemelli governi il corso della mia stagione
Scontrandosi e incontrandosi nel cielo dello Scorpione?
Ma guarda quante stelle incastonate: che senso avranno mai, che senso abbiamo?
Sembrano dirci in questa fine estate: siamo e non siamo
E che corriamo come il Sagittario tirando frecce a simboli bastardi
Antiche bestie, errore visionario, segni bugiardi
C’erano ancora prima del respiro, ci saranno alla nostra dipartita
Forse fanno ballare appesa a un filo la nostra vita
E in tutto quel chiarore sterminato, dove ogni lontananza si disperde
Guardando quel silenzio smisurato l’uomo… si perde…
Songtekstvertaling
Maar kijk hoeveel sterren deze avond naar de gebogen lijn van de horizon
Blind en doof ellips van mysterie achter de berg:
Ze doen alsof ze fantastische dieren zijn, vissers gooien netten
Barbaarse koningen of paarden die over de planeten rennen
En ze lijken ons van ver uit te nodigen om het mysterie van de dingen te onthullen.
Of leg ons uit dat we altijd tussen de dood en rozen lopen.
Of ons allemaal verwarren en ons eraan herinneren dat we klein zijn of dat we niets zijn
En dat is gewoon een onbeperkte pulsar, maar onverschillig.
Maar kijk hoeveel sterren in de hemel verspreid zijn op een onberekenbaar pad.:
Denk je dat ze het spoor van het lot tekenen?
En laat ons leven hangen aan een dun lint van sterrenbeelden
Om ons in een lus te houden en ons dromen en visioenen te geven
Laat alles geschreven zijn in mysterieuze, efemeride sleutels die elke actie begeleiden
Dan hebben we alleen nog het illusie filter compartiment.
En dat het dubbelzinnige teken van de tweeling de loop van mijn seizoen bepaalt
Botsen en elkaar ontmoeten in de lucht van Schorpioen?
Maar kijk hoeveel sterren er gaan staan: wat voor zin zullen ze ooit hebben, wat voor zin hebben we?
Ze schijnen ons deze late zomer te vertellen: we zijn en we zijn niet
En dat we rennen als boogschutter die pijlen trekt naar bastaardsymbolen.
Oude dieren, visionaire en leugenachtige wezens
Er waren zelfs voor de adem, er zal zijn bij ons vertrek
Misschien laten ze ons leven aan een zijden draadje hangen.
En in al dat eindeloze licht, waar alle Afstand verstrooid is
Kijkend naar die onmetelijke stilte van de man ... is verloren…