Francesco Guccini — Statale 17 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Statale 17" van Francesco Guccini.
Songteksten
Statale 17, il sole cade a picco
Tre giorni sulla strada, nessuno che mi carichi, nessuno che si fermi
Mentre tu chissà se aspetti me
Mentre qui l’asfalto che si scioglie brucia i tacchi alle mie scarpe:
Sono a terra, senza un soldo, chissà mai se arriverò da te…
Statale 17, com'è lunga da far tutta
Romba svelto l’autotreno, questo cielo ancor sereno sembra esplodere d’estate
Mentre tu chissà se pensi a me
Mentre qui mi sento solo al mondo senza un cane che mi cerchi:
Son sudato e sono sporco, chissà mai se arriverò da te…
Statale 17, sembri esplodere di sole
Statale 17, alzo il dito inutilmente
Statale 17, lungo nastro di catrame:
La gente bene dorme, sei deserta all’orizzonte
A quest’ora non c'è un cane che mi voglia prender su…
Statale 17, sei triste nella sera
Non alzo più la mano, cammino piano piano sulla strada ormai deserta
Mentre tu chissà se aspetti ancora
Mentre qui la strada che si sperde sembra un letto di cemento:
Sono mortalmente stanco chissà mai se arriverò da te…
Songtekstvertaling
Staat 17, de zon valt
Drie dagen onderweg, niemand om me in te laden, niemand om te stoppen
Terwijl je je afvraagt of je op me wacht
Terwijl hier het smeltende asfalt mijn hakken brandt aan mijn schoenen:
Ik ben op de grond, berooid, wie weet of ik ooit naar je toe kom.…
Staat 17, Hoe lang het duurt om het allemaal te doen
Een snelle brullende vrachtwagen, deze nog steeds heldere hemel lijkt te exploderen in de zomer
Terwijl je je afvraagt of je aan me denkt
Terwijl ik me hier alleen voel in de wereld zonder dat een hond me zoekt:
Ik ben zweterig en vies, wie weet of ik ooit naar je toe kom.…
State 17, Je ziet eruit alsof je in de zon staat.
Staat 17, Ik steek mijn vinger onnodig op.
State 17, long Tar strip:
Goede mensen slapen, Je bent verlaten aan de horizon.
Op dit uur is er geen hond die me wil vangen.…
State 17, Je bent verdrietig in de avond.
Ik steek mijn hand niet meer op, Ik loop langzaam op de weg nu verlaten
Terwijl je je afvraagt of je nog steeds wacht
Terwijl hier de weg die verloren is eruit ziet als een betonnen bed:
Ik ben doodmoe. wie weet of ik ooit naar je toe kom.…