Francesco Guccini — Radici songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Radici" van Francesco Guccini.
Songteksten
La casa sul confine della sera
oscura e silenziosa se ne sta,
respiri un' aria limpida e leggera
e senti voci forse di altra età,
e senti voci forse di altra età…
La casa sul confine dei ricordi,
la stessa sempre, come tu la sai
e tu ricerchi làle tue radici
se vuoi capire l’anima che hai,
se vuoi capire l’anima che hai…
Quanti tempi e quante vite sono scivolate via da te,
come il fiume che ti passa attorno,
tu che hai visto nascere e morire gli antenati miei,
lentamente, giorno dopo giorno
ed io, l’ultimo, ti chiedo se conosci in me qualche segno, qualche traccia di ogni vita
o se solamente io ricerco in te risposta ad ogni cosa non capita,
risposta ad ogni cosa non capita…
Ma èinutile cercare le parole,
la pietra antica non emette suono
o parla come il mondo e come il sole,
parole troppo grandi per un uomo,
parole troppo grandi per un uomo…
E te li senti dentro quei legami,
i riti antichi e i miti del passato
e te li senti dentro come mani,
ma non comprendi piùil significato,
ma non comprendi piùil significato…
Ma che senso esiste in ciòche ènato dentro ai muri tuoi,
tutto èmorto e nessuno ha mai saputo
o solamente non ha senso chiedersi,
io piùmi chiedo e meno ho conosciuto.
Ed io, l’ultimo, ti chiedo se cosìsarà
per un altro dopo che vorràcapire
e se l’altro dopo qui troverà
il solito silenzio senza fine,
il solito silenzio senza fine…
La casa ècome un punto di memoria,
le tue radici danno la saggezza
e proprio questa èforse la risposta
e provi un grande senso di dolcezza,
e provi un grande senso di dolcezza…
Songtekstvertaling
Het huis aan de rand van de avond
het is donker en stil.,
adem een heldere en Lichte lucht in
en je hoort stemmen van een andere leeftijd.,
en je hoort stemmen van een andere leeftijd.…
Het huis aan de rand van herinneringen,
altijd hetzelfde, zoals je het kent.
en je zoekt je wortels daar
als je de ziel wilt begrijpen die je hebt,
als je de ziel wilt begrijpen die je hebt…
Hoe vaak en hoeveel levens zijn er van je afgegleden?,
zoals de rivier die om je heen stroomt,
jij die mijn voorouders heeft zien geboren en sterven,
langzaam, dag na dag
en ik, de laatste, vraag je of je een teken in Mij kent, een spoor van elk leven
of als ik maar in jou antwoord op alles wat niet gebeurt,
antwoord op alles wat niet gebeurt…
Maar het heeft geen zin naar woorden te zoeken.,
de oude steen zendt geen geluid uit.
of spreken als de wereld en als de zon,
woorden te groot voor een man,
woorden te groot voor een man…
En je voelt ze in die banden,
oude rituelen en mythen uit het verleden
en je voelt ze van binnen als handen,
maar je begrijpt de betekenis niet meer.,
maar je begrijpt de betekenis niet meer.…
Maar wat heeft het voor zin dat het in je muren geboren is?,
alles is dood en niemand heeft het ooit geweten.
of het is gewoon niet logisch om te vragen,
hoe meer ik me afvraag, hoe minder ik weet.
En ik, de laatste, vraag je of het zo zal zijn
voor een ander daarna zal willen begrijpen
en als de andere na hier zal vinden
de gebruikelijke eindeloze stilte,
de gebruikelijke eindeloze stilte…
Het huis is een geheugenpunt,
uw wortels geven wijsheid
en dit is het antwoord
en je voelt een groot gevoel van zoetheid,
en je voelt een groot gevoel van zoetheid…