Francesco Guccini — Quello Che Non... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quello Che Non..." van Francesco Guccini.
Songteksten
La vedi nel cielo quell' alta pressione, la senti una strana stagione?
Ma a notte la nebbia ti dice d' un fiato che il dio dell' inverno èarrivato.
Lo senti un aereo che porta lontano? Lo senti quel suono di un piano,
di un Mozart stonato che prova e riprova, ma il senso del vero non trova?
Lo senti il perchèdi cortili bagnati, di auto a morire nei prati,
la pallida linea di vecchie ferite, di lettere ormai non spedite?
Lo vedi il rumore di favole spente? Lo sai che non siamo piùniente?
Non siamo un aereo néun piano stonato, stagione, cortile od un prato…
Conosci l' odore di strade deserte che portano a vecchie scoperte,
e a nafta, telai, ciminiere corrose, a periferie misteriose,
e a rotaie implacabili per nessun dove, a letti, a brandine, ad alcove?
Lo sai che colore han le nuvole basse e i sedili di un' ex terza classe?
L' angoscia che dàuna pianura infinita? Hai voglia di me e della vita,
di un giorno qualunque, di una sponda brulla? Lo sai che non siamo piùnulla?
Non siamo una strada némalinconia, un treno o una periferia,
non siamo scoperta nésponda sfiorita, non siamo néun giorno névita…
Non siamo la polvere di un angolo tetro, néun sasso tirato in un vetro,
lo schiocco del sole in un campo di grano, non siamo, non siamo, non siamo…
Si fa a strisce il cielo e quell' alta pressione èun film di seconda visione,
èl' urlo di sempre che dice pian piano:
«Non siamo, non siamo, non siamo…»
Songtekstvertaling
Zie je die hoge druk in de lucht, voel je een vreemd seizoen?
Maar ' s nachts vertelt de mist je met een adem dat de God van de winter is aangekomen.
Voel je een vliegtuig ver weg gaan? Hoor je dat geluid van een piano?,
van een stoned Mozart die het opnieuw probeert, maar het gevoel van waarheid niet vindt?
Je voelt het door de natte binnenplaatsen, van auto ' s om te sterven in de weilanden,
de bleke lijn van oude wonden, brieven niet meer verzonden?
Zie je het geluid van fabels uitgeschakeld? Weet je dat we niet meer leven?
We zijn geen vliegtuig of een saai vliegtuig, seizoen, binnenplaats of gazon.…
Ken je de geur van verlaten wegen die leiden tot oude ontdekkingen?,
en in nafta, frames, verroeste schoorstenen, mysterieuze buitenwijken,
en meedogenloze rails voor waar, bedden, bedden, alcoven?
Weet je welke kleur de lage wolken en de stoelen van een voormalige derde klas hebben?
De angst die een oneindige vlakte geeft? Je wilt mij en het leven,
van elke dag, van een onvruchtbare kust? Je weet dat we er niet meer in zitten?
We zijn geen nemalinconia road, een trein of een voorstad.,
we zijn niet ontdekt of aangeraakt antwoord, We zijn geen dag nevita…
We zijn niet het stof van een donkere hoek, noch een steen in een glas gegoten,
de klap van de zon in een veld van tarwe, we zijn niet, we zijn niet, we zijn niet…
Je ontdoet de lucht en die hoge druk is een tweederangs film.,
het is de gebruikelijke schreeuw die langzaam zegt:
"We zijn niet, we zijn niet, we zijn niet…»