Francesco Guccini — Odysseus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Odysseus" van Francesco Guccini.
Songteksten
«Bisogni che lo affermi fortemente
Che, certo, non appartenevo al mare
Anche se Dei d’Olimpo e umana gente… ««…Concavi navi dalle vele nere
E nel mare cambi? Quella mia vita
Ma il mare trascurato mi travolse, seppi che il mio futuro era sul mare,
con un dubbio per? Che n si sciolse,
Senza futuro era il mio navigare»
«l'urlo dell’accecato Polifemo»
«La via del mare segna false rotte»
Ma se tu guardi un monte che hai di faccia
Senti che ti sospinge a un altro monte,
Un’isola col mare che l’abbraccia
Ti chiama a un’altra isola di fronte
E diedi un volto a quelle chimere
Le navi costruii di forma ardita,
Concavi navi dalle vele nere
E nel mare cambi? Quella mia vita
Ma il mare cambi? Quella mia vita
Ma il mare trascurato mi travolse:
Senza futuro era il mio navigare
Ma nel futuro trame di passato
Si uniscono a brandelli di presente,
Ti esalta l’acqua e al gusto del salato
Brucia la mente
E ad ogni viaggio reinventarsi un mito
A ogni incontro ridisegnare il mondo
E perdersi nel gusto del proibito
Sempre pi? In fondo
E andare in giorni bianchi come arsura,
Soffio di vento e forza delle braccia,
Mano al timone e sguardo nella pura
Schiuma che lascia effimera una traccia
Songtekstvertaling
"Heeft het hard nodig
Dat ik natuurlijk niet tot de zee behoorde.
Hoewel de goden van Olympus en mensen ... "" ... holle schepen met zwarte zeilen
En in de zee verander je? Dat mijn leven
Maar de verwaarloosde zee overweldigde me, Ik wist dat mijn toekomst op zee was.,
met twijfel voor? Die n is uit elkaar.,
Geen toekomst was mijn navigatie»
"de kreet van de blinde Polyfemus»
"De weg van de zee markeert valse routes»
Maar als je naar een berg in je gezicht kijkt
Voel hem je naar een andere berg duwen.,
Een eiland met de zee die het omarmt
Hij roept je naar een ander eiland aan de overkant.
En ik gaf een gezicht aan die chimera ' s
De schepen die ik gebouwd heb in gedurfde vorm,
Holle schepen van zwarte zeilen
En in de zee verander je? Dat mijn leven
Maar verandert de zee? Dat mijn leven
Maar de verwaarloosde zee overviel me.:
Geen toekomst was mijn navigatie
Maar in de toekomst plotten van het verleden
Voeg stukjes van het heden toe,
Het verheft jullie het water en de smaak van zout.
Verbrand de geest.
En elke reis heruitvindt een mythe
Tijdens elke vergadering de wereld opnieuw ontwerpen
En verdwaal in de smaak van het verboden.
Altijd pi? Onderaan
En op witte dagen gaan als arsura,
Adem van wind en kracht van armen,
Hand aan het roer en kijk in de pure
Schuim dat een kortstondig spoor achterlaat