Francesco Guccini — Noi Non Ci Saremo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noi Non Ci Saremo" van Francesco Guccini.
Songteksten
Vedremo soltanto una sfera di fuoco
Più grande del sole, più vasta del mondo;
Nemmeno un grido risuonerà
Solo il silenzio come un sudario si stenderà
Fra il cielo e la terra, per mille secoli almeno
Ma noi non ci saremo
Poi per un anno la pioggia cadrà giù dal cielo
E i fiumi solcheranno la terra di nuovo
Verso gli oceani correranno
E ancora le spiagge risuoneranno delle onde
E in alto nel cielo splenderà l’arcobaleno
Ma noi non ci saremo
E catene di monti coperti di neve
Saranno confine a foreste di abeti
Mai mano d’uomo le toccherà
E ancora le spiagge risuoneranno delle onde
E in alto, lontano, ritornerà il sereno
Ma noi non ci saremo
E il vento d’estate che viene dal mare
Intonerà un canto fra mille rovine
Fra le macerie delle città
Fra case e palazzi che lento il tempo sgretolerà
Fra macchine e strade risorgerà il mondo nuovo
Ma noi non ci saremo
E dai boschi e dal mare ritorna la vita
E ancora la terra sarà popolata
Fra notti e giorni il sole farà le mille stagioni
E ancora il mondo percorrerà
Gli spazi di sempre per mille secoli almeno
Ma noi non ci saremo
Songtekstvertaling
We zullen alleen een bol van vuur zien.
Groter dan de zon, breder dan de wereld;
Zelfs een schreeuw zal niet klinken.
Alleen stilte als een lijkwade zal zich verspreiden.
Tussen hemel en aarde, minstens duizend eeuwen.
Maar we zullen er niet zijn.
Dan zal de regen een jaar lang uit de hemel vallen.
En de rivieren zullen de aarde weer omploegen
Naar de oceanen zullen rennen.
En toch zullen de stranden golven resoneren
En hoog in de lucht zal de regenboog schijnen
Maar we zullen er niet zijn.
En sneeuwkettingen
Ze zullen de grens zijn met de firbossen.
De hand van de mens zal ze nooit aanraken.
En toch zullen de stranden golven resoneren
En hoog, ver weg, zal de serene terugkeren.
Maar we zullen er niet zijn.
En de zomerwind die uit de zee komt
Hij zal een lied zingen tussen duizend ruïnes
Onder het puin van de steden
Tussen huizen en paleizen die langzaam zullen afbrokkelen
Tussen auto ' s en wegen zal de nieuwe wereld stijgen
Maar we zullen er niet zijn.
En uit het bos en de zee komt leven
En toch zal de aarde bewoond worden.
Tussen nachten en dagen zal de zon duizend seizoenen maken
En toch zal de wereld reizen
De ruimtes van altijd voor minstens duizend eeuwen
Maar we zullen er niet zijn.