Francesco Guccini — Milano (Poveri Bimbi Di) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Milano (Poveri Bimbi Di)" van Francesco Guccini.
Songteksten
Quando son nato io pesavo sei chili
avevo spalle da uomo
e mani grandi come badili.
Quando son nato io eran davvero tempi cupi
e le mie strade erano piene
di iene e di lupi
Quando son nato io la morte stringeva la vite e la gente dei mondo
ingoiava cordite.
Poveri bimbi di Milano
col vestiti comprati all’Upim
abituati ad un cielo a buchi
che vedete sempre pi lontano.
Poveri bimbi di Milano
cos fragili cos infelici
che urlate rabbia senza radici
con occhi tinti e con niente in mano.
Poveri bimbi di Milano
derubati anche d speranza
che danzate la vostra danza
in quello zoo metropolitano.
Poveri bimbi di Milano
con fazzoletti come giardini
poveri indiani nella riserva
povere giacche blu questurini.
Quando son nato io
c’era la fame nera
e la vita d’ognuno
tirava il lotto ogni sera.
Quando son nato io le citt erano cimiteri
e la primavera sbocciava
sopra ai morti di ieri.
Quando son nato io alla fine
ci tu gran festa
e l’uomo si svegli dal sonno
apr gli occhi e rialz la testa.
Poveri bimbi di Milano
dall’orizzonte sempre coperto
povera sete di libert
costretta a vivere nel deserto.
Poveri bimbi di Milano
dalle musiche come un motore
col pi terribile del silenzi
la solitudine del rumore.
Poveri bimbi di Milano
figli di padri preoccupanti
con un esistere da nano
e nella mente sogni giganti.
Poveri bimbi di Milano
numerosi come minuti
viaggiatori di mete fisse
spettatori sempre seduti.
Quando son nato io come capita a tutti
il tempo uguale e incurante
imponeva i suoi frutti.
Quando son nato io nel rogo d S. Silvestro
si bruciava il passato
e il peccato col resto.
Quando rinasceremo
come il sogno d’un uomo
bruceremo il futuro
in piazza del Duomo.
Songtekstvertaling
Toen ik geboren werd woog ik zes pond.
Ik had de schouders van een man.
en handen zo groot als bakkebaarden.
Toen ik geboren werd, was ik een donkere tijd.
en mijn straten waren vol
van hyena ' s en wolven
Toen ik geboren werd, verkreeg de dood de levens en de mensen van de wereld.
hij slikte cordiet in.
Arme kinderen van Milaan
met kleren gekocht bij Upim
wen maar aan een hemel met gaten.
die zie je steeds verder.
Arme kinderen van Milaan
broos omdat hij ongelukkig is.
dat je rootless rage schreeuwt
met getinte ogen en niets in de hand.
Arme kinderen van Milaan
ook beroofd van hoop
that you dance your dance
in die Metropolitan zoo.
Arme kinderen van Milaan
met zakdoeken als tuinen
arme Indianen in het reservaat.
arme questurini blauwe jassen.
Toen ik geboren werd
er was zwarte honger.
en ieders leven
hij trok elke avond alles.
Toen ik geboren werd, waren de steden begraafplaatsen.
en de lente kwam tot bloei.
boven gisteren is dood.
Toen ik geboren werd op het einde
daar is je grote feest.
en de man ontwaakt uit zijn slaap
doe je ogen open en doe je hoofd omhoog.
Arme kinderen van Milaan
van de horizon altijd bedekt
arme dorst naar vrijheid
gedwongen om in de woestijn te leven.
Arme kinderen van Milaan
van muziek als Motor
met de meest verschrikkelijke stilte
de eenzaamheid van het lawaai.
Arme kinderen van Milaan
kinderen van zorgwekkende vaders
met een dwerg bestaan
en in de geest gigantische dromen.
Arme kinderen van Milaan
talrijk als notulen
reizigers van vaste bestemmingen
toeschouwers zitten altijd.
Toen ik geboren werd, zoals het iedereen overkomt.
gelijke en onzorgvuldige tijd
het legde zijn vruchten op.
Toen ik geboren werd op de brandstapel van S. Silvestro
het verbrandde het verleden.
en zondig met de rest.
Als we herboren zijn
als de droom van een man
we zullen de toekomst verbranden.
in Piazza del Duomo.