Francesco Guccini — L'ultima Thule songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'ultima Thule" van Francesco Guccini.
Songteksten
Io che ho doppiato tre volte Capo Horn
E ho navigato sette volte i sette mari
E ho visto mostri ed animali rari
L’anfesibena, le sirene, l’unicorno
Io che tornavo fiero ad ogni porto
Dopo una lotta, dopo un arrembaggio
Non son più quello e non ho più il coraggio
Di veleggiare su un vascello morto
Dov'è la ciurma che mi accompagnava
E assecondava ogni ribalderia?
Dov'è la forza che ci circondava?
Ora si è spenta ormai, sparita via
Guardo le vele pendere afflosciate
Con i cordami a penzolar nel vuoto
Che sbatton lenti contro le murate
Con un moto continuo, senza scopo
E vedo in aria un’insensata danza
Di strani uccelli contro il cielo bigio
Cantare un canto in questo mondo grigio
Un canto sordo ormai, senza speranza
E qui da solo penso al mio passato
Vado a ritroso e frugo la mia vita
Una saga smarrita ed infinita
Di quel che ho fatto, di quello che è stato
Le verità non vere in cui credevo
Scoppiavano spargendosi d’intorno
Ma altre ne avevo e giorno dopo giorno
Se morivo più forte rinascevo
E ora son solo e non ho più il conforto
Di amici andati e sempre più mi assale
La noia a vuotar l’ultimo boccale
Come un pensiero che mi si è ritorto
Ma ancora farò vela e partirò
Io da solo, e anche se sfinito
La prua indirizzo verso l’infinito
Che prima o poi, lo so, raggiungerò
L’Ultima Thule attende al Nord estremo
Regno di ghiaccio eterno, senza vita
E lassù questa mia sarà finita
Nel freddo dove tutti finiremo
L’Ultima Thule attende e dentro il fiordo
Si spegnerà per sempre ogni passione
Si perderà in un’ultima canzone
Di me e della mia nave anche il ricordo
Songtekstvertaling
Ik heb baas Horn drie keer ingesproken.
En ik voer zeven keer over de zeven zeeën.
En ik heb monsters en zeldzame dieren gezien.
De amfesibena, de sirenes, de eenhoorn
Ik was trots om terug te keren naar elke haven.
Na een gevecht, na een tegenslag.
Ik ben dat niet meer en ik heb de moed niet meer.
Om op een dood schip te varen.
Waar is de bemanning die me vergezelde?
En hij gaf zich over aan iedere ommezwaai?
Waar is de kracht om ons heen?
Nu is het weg, weg.
Ik zie de zeilen hangen
Met koorden bungelend in de leegte
Die langzaam tegen de muren botst.
Met een continue beweging, zonder doel
En ik zie in de lucht een zinloze dans
Of strange birds against the sky bigio
Zing een lied in deze grijze wereld
Een doof lied nu, hopeloos
En hier alleen denk ik aan mijn verleden
Ik ga terug en zoek mijn leven
Een verloren en eindeloze saga
Wat ik deed, wat het was
De onwaarheden waar ik in geloofde
Ze kwamen uit de buurt.
Maar ik had anderen en dag na dag.
Als ik harder stierf, werd ik opnieuw geboren.
En nu ben ik alleen en heb ik geen troost
Van vrienden weg en meer en meer aanvallen op mij
Verveling die de laatste mok ledigt
Zoals een gedachte die me verdraaid heeft.
Maar Ik zal nog steeds zeilen en gaan
Ik alleen, en hoewel uitgeput
De boeg richting oneindigheid
Dat vroeg of laat, ik weet het, Ik zal bereiken
De laatste Thule wacht in het uiterste noorden.
Eeuwig, levenloos ijs koninkrijk
En daarboven zal deze mijn voorbij zijn.
In de kou waar we allemaal eindigen
De laatste Thule wacht en in de fjord
Het zal voor altijd elke passie vernietigen.
You will get lost in one last song
Van mij en mijn schip ook de herinnering