Francesco Guccini — Emilia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emilia" van Francesco Guccini.
Songteksten
Le Alpi, si sa, sono un muro di sasso, una diga confusa, fanno tabula rasa
di noi che qui sotto, lontano, piùin basso, abbiamo la casa;
la casa ed i piedi in questa spianata di sole che strozza la gola alle rane,
di nebbia compatta, scabrosa, stirata che sembra di pane
ed una strada antica come l' uomo marcata ai bordi dalla fantasie di un duomo
e fiumi, falsi avventurieri che trasformano i padani in marinai non veri…
Emilia sdraiata fra i campi e sui prati, lagune e piroghe delle terramare,
guerrieri del Nord dai capelli gessati, ne hai visti passare!
Emilia allungata fra l' olmo e il vigneto, voltata a cercare quel mare mancante
e il monte Appennino rivela il segreto e diventa un gigante.
Lungo la strada fra una piazza e un duomo hai messo al mondo questa specie d'
uomo:
vero, aperto, finto, strano, chiuso, anarchico, verdiano… brutta razza,
l' emiliano!
Emilia sognante fra l' oggi e il domani, di cibo, motori, di lusso e balere,
Emilia di facce, di grida, di mani, saràun grande piacere
vedere in futuro da un mondo lontano quaggiùsulla terra una macchia di verde
e sentire il mio cuore che batte piùpiano e làdentro si perde…
passeggia un cane e abbaia al vento un uomo…
Ora ti saluto, èquasi sera, si fa tardi, si va a vivere o a dormire da Las
Vegas a Piacenza,
fari per chilometri ti accecano testardi, ma io sento che hai pazienza,
dovrai ancora sopportarci…
Songtekstvertaling
De Alpen, zoals u weet, zijn een stenen muur, een verwarde Dam, Maak een schone lei
van ons die beneden, ver, lager, we hebben het huis;
het huis en de voeten in deze zonnige esplanade die de keel van de kikkers verstikt,
van compacte, schurftige, uitgestrekte mist die op brood lijkt.
en een oude weg als een man aan de randen gemarkeerd door de fantasieën van een kathedraal
en rivieren, valse avonturiers die van de Padan geen echte matrozen maken.…
Emilia ligt tussen velden en weiden, lagunes en piroghe delle terramare,
Noordelijke krijgers met gestreept haar, Je hebt ze voorbij zien gaan!
Emilia strekte zich tussen de Elm en de wijngaard, op zoek naar de ontbrekende zee.
de Apennijnse berg onthult het geheim en wordt een reus.
Op de weg tussen een plein en een kathedraal heb je deze soort van
man:
waar, open, nep, vreemd, gesloten, anarchist, Verdian ... slechte race,
de Emilian!
Emilia droomt tussen vandaag en morgen, van voedsel, motoren, luxe en balere,
Emilia van gezichten, kreten, handen, zal een groot genoegen zijn
zie in de toekomst vanuit een verre wereld hier op aarde een stukje groen
en voel mijn hart flatteren en daar gaat het verloren.…
laat een hond uit en blaf in de wind een man…
Nu groet ik je, het is bijna avond, het wordt laat, je gaat leven of slapen in Las
Vegas in Piacenza,
koplampen voor mijlenver verblinden je koppig, maar ik voel dat je geduld hebt,
je zult het nog steeds moeten verdragen.…