Francesco Guccini — Don Chisciotte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Don Chisciotte" van Francesco Guccini.
Songteksten
Ho letto millanta storie di cavalieri erranti
Di imprese e di vittorie dei giusti sui prepotenti
Per starmene ancora chiuso coi miei libri in questa stanza
Come un vigliacco ozioso, sordo ad ogni sofferenza
Nel mondo oggi più di ieri domina l’ingiustizia
Ma di eroici cavalieri non abbiamo più notizia
Proprio per questo, Sancho, c'è bisogno soprattutto
D’uno slancio generoso, fosse anche un sogno matto
Vammi a prendere la sella, che il mio impegno ardimentoso
L’ho promesso alla mia bella, Dulcinea del Toboso
E a te Sancho io prometto che guadagnerai un castello
Ma un rifiuto non l’accetto, forza sellami il cavallo!
Tu sarai il mio scudiero, la mia ombra confortante
E con questo cuore puro, col mio scudo e Ronzinante
Colpirò con la mia lancia l’ingiustizia giorno e notte
Com'è vero nella Mancha che mi chiamo Don Chisciotte!
Questo folle non sta bene, ha bisogno di un dottore
Contraddirlo non conviene, non è mai di buon umore
E' la più triste figura che sia apparsa sulla Terra
Cavalier senza paura di una solitaria guerra
Cominciata per amore di una donna conosciuta
Dentro a una locanda a ore dove fa la prostituta
Ma credendo di aver visto una vera principessa
Lui ha voluto ad ogni costo farle quella sua promessa
E così da giorni abbiamo solo calci nel sedere
Non sappiamo dove siamo, senza pane e senza bere
E questo pazzo scatenato che è il più ingenuo dei bambini
Proprio ieri si è stroncato fra le pale dei mulini
È un testardo, un idealista, troppi sogni ha nel cervello
Io che sono più realista mi accontento di un castello
Mi farà Governatore e avrò terre in abbondanza
Quant'è vero che anch’io ho un cuore e che mi chiamo Sancho Panza!
Salta in piedi, Sancho, è tardi, non vorrai dormire ancora
Solo i cinici e i codardi non si svegliano all’aurora:
Per i primi è indifferenza e disprezzo dei valori
E per gli altri è riluttanza nei confronti dei doveri
L’ingiustizia non è il solo male che divora il mondo
Anche l’anima dell’uomo ha toccato spesso il fondo
Ma dobbiamo fare presto perché più che il tempo passa
Il nemico si fa d’ombra e s’ingarbuglia la matassa!
A proposito di questo farsi d’ombra delle cose
L’altro giorno quando ha visto quelle pecore indifese
Le ha attaccate come fossero un esercito di Mori
Ma che alla fine ci mordessero oltre i cani anche i pastori!
Era chiaro come il giorno, non è vero, mio Signore?
Io sarò un codardo e dormo, ma non sono un traditore
Credo solo in quel che vedo e la realtà per me rimane
Il solo metro che possiedo, com'è vero che ora ho fame!
Sancho ascoltami, ti prego, sono stato anch’io un realista
Ma ormai oggi me ne frego e, anche se ho una buona vista
L’apparenza delle cose come vedi non m’inganna
Preferisco le sorprese di quest’anima tiranna
Che trasforma coi suoi trucchi la realtà che hai lì davanti
Ma ti apre nuovi occhi e ti accende i sentimenti
Prima d’oggi mi annoiavo e volevo anche morire
Ma ora sono un uomo nuovo che non teme di soffrire!
Mio Signore, io purtroppo sono un povero ignorante
E del suo discorso astratto ci ho capito poco o niente
Ma anche ammesso che il coraggio mi cancelli la pigrizia
Riusciremo noi da soli a riportare la giustizia?
In un mondo dove il male è di casa e ha vinto sempre
Dove regna il capitale, oggi più spietatamente
Riuscirà con questo brocco e questo inutile scudiero
Al Potere dare scacco e salvare il mondo intero?
Mi vuoi dire, caro Sancho, che dovrei tirarmi indietro
Perché il Male ed il Potere hanno un aspetto così tetro?
Dovrei anche rinunciare ad un po' di dignità
Farmi umile e accettare che sia questa la realtà?
Il Potere è l’immondizia della storia degli umani
E anche se siamo soltanto due romantici rottami
Sputeremo il cuore in faccia all’ingiustizia giorno e notte
Siamo i «Grandi della Mancha»: Sancho Panza e Don Chisciotte!
Songtekstvertaling
Ik las duizend verhalen over zwervende ridders.
Van ondernemingen en overwinningen van de rechtvaardigen over de pestkoppen
Om me opgesloten te houden met mijn boeken in deze kamer.
Als een luie lafaard, doof voor al het lijden
In de wereld van vandaag domineert meer dan gisteren onrecht
Maar we hebben geen nieuws meer over heroïsche ridders.
Daarom, Sancho, hebben we boven alles
Van een genereus momentum, zelfs als het een gekke droom was
Laat me het zadel nemen, dat mijn vurige inzet
Ik heb het mijn mooie Dulcinea Del Toboso beloofd.
En aan jou Sancho ... beloof ik dat je een kasteel zult verdienen.
Maar ik accepteer geen weigering, Kom op, zadel mijn paard!
Je zult mijn schildknaap zijn, mijn troostende schaduw
En met dit zuivere hart, met mijn schild en zoemend
Ik zal Dag en nacht toeslaan met mijn speer onrecht.
Zoals het waar is in de Mancha dat mijn naam Don Quichot is!
Deze gek is ziek, hij heeft een dokter nodig.
In tegenspraak met het niet past, het is nooit in een goede stemming
Hij is de droevigste figuur die ooit op aarde is verschenen.
Cavalier zonder angst voor een eenzame oorlog
Begonnen voor de liefde van een bekende vrouw
In een herberg om uren waar ze de prostituee doet.
Maar geloven dat ik een echte prinses zag
Hij wilde haar koste wat kost zijn belofte doen.
En dus hebben we dagenlang alleen maar in elkaar geslagen.
We weten niet waar we zijn, zonder brood en zonder drinken.
En deze gekke freak die de meest naïeve van de kinderen is
Gisteren viel hij nog door de bladen van de molens.
Hij is een koppige, een idealist, te veel dromen in zijn hersenen.
Ik ben realistischer dan een kasteel.
Hij zal me gouverneur maken, en Ik zal Land in overvloed hebben.
Hoe waar dat ik ook een hart heb en dat mijn naam Sancho Panza is!
Spring op je voeten, Sancho, het is laat, je wilt niet meer slapen.
Alleen Cynici en lafaards worden niet wakker bij zonsopgang.:
Want de eerste is onverschilligheid en minachting voor waarden
En voor anderen is het onwil tot plichten
Onrecht is niet het enige kwaad dat de wereld verslindt.
De ziel van de mens raakte ook vaak de bodem aan.
Maar we moeten het vroeg doen want er gaat meer dan de tijd voorbij
De vijand wordt een schaduw en raakt zijn streng!
Over dit maken schaduw van dingen
Toen hij Laatst die hulpeloze schapen zag.
Hij viel hen aan alsof het een leger van Moren was.
Maar dat we uiteindelijk werden gebeten door de honden, zelfs de herders!
Het was zo duidelijk als de dag, nietwaar, mijn Heer?
Ik zal een lafaard zijn en slapen, maar ik ben geen verrader.
Ik geloof alleen in wat ik zie en de realiteit blijft voor mij
De enige meter die ik bezit, hoe waar ik nu honger heb!
Sancho, luister naar me, alsjeblieft, ik was zelf een realist.
Maar vandaag kan het me niet schelen en, hoewel ik een goed uitzicht heb
De verschijning van dingen zoals je ziet bedriegt me niet.
Ik verkies de verrassingen van deze tiran ziel
Dat verandert met zijn trucs de realiteit die je voor je hebt
Maar het opent je nieuwe ogen en ontbrandt je gevoelens.
Tot vandaag verveelde ik me en wilde ik ook sterven.
Maar nu ben ik een nieuwe man die niet bang is om te lijden!
Mijn Heer, Ik ben helaas een arme onwetende
En van zijn abstracte toespraak begreep ik weinig of niets.
Maar zelfs als moed me van luiheid verlost
Kunnen we gerechtigheid alleen terug krijgen?
In een wereld waar het kwaad thuis is en altijd heeft gewonnen
Waar het kapitaal heerst, vandaag meedogenlozer
Hij zal slagen met deze pitcher en deze nutteloze schildknaap.
Om de hele wereld te kunnen redden?
Zeg je me nu, Beste Sancho, dat ik me moet terugtrekken?
Waarom zien kwaad en macht er zo somber uit?
Ik zou ook wat waardigheid moeten opgeven.
Mezelf vernederen en accepteren dat dit de realiteit is?
Macht is het afval van de menselijke geschiedenis
En ook al zijn we maar twee romantische wrakken
We zullen onze harten spuwen in het aangezicht van onrecht dag en nacht
Wij zijn de "Grandi della Mancha": Sancho Panza en Don Quichot!