Francesco Guccini — Autunno songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Autunno" van Francesco Guccini.
Songteksten
Un’oca che guazza nel fango,
un cane che abbaia a comando,
la pioggia che cade e non cade
le nebbie striscianti che svelano e velano strade…
Profilo degli alberi secchi,
spezzarsi scrosciante di stecchi,
sul monte, ogni tanto, gli spari
e cadono urlando di morte gli animali ignari…
L’autunno ti fa sonnolento,
la luce del giorno èun momento
che irrompe e veloce èsvanita:
metafora lucida di quello che èla nostra vita…
L’autunno che sfuma i contorni
consuma in un giorno piùgiorni,
ti sembra sia un gioco indolente,
ma rapido brucia giornate che appaiono lente…
Odori di fumo e foschia,
fanghiglia di periferia,
distese di foglia marcita
che cade in silenzio lasciando per sempre la vita…
Rinchiudersi in casa a aspettare
qualcuno o qualcosa da fare,
qualcosa che mai si farà,
qualcuno che sai non esiste e che non suonerà…
Rinchiudersi in casa a contare
le ore che fai scivolare
pensando confuso al mistero
dei tanti «io sarò"diventati per dempre «io ero»…
Rinchiudersi in casa a guardare
un libro, una foto, un giornale
e ignorando quel rodere sordo
che cambia «io faccio"e lo fa diventare «io ricordo»…
La notte èdi colpo calata,
c'èun'oscuritàperforata
da un’auto che passa veloce
lasciando soltanto al silenzio la buia sua voce…
Rumore che appare e scompare,
immagine crepuscolare
del correre tuo senza scopo,
del tempo che gioca con te come il gatto col topo…
Le storie credute importanti
si sbriciolano in pochi istanti:
figure e impressioni passate
si fanno lontane e lontana cosìèla tua estate…
E vesti la notte incombente
lasciando vagare la mente
al niente temuto e aspettato
sapendo che questo èil tuo autunno…
che adesso èarrivato…
Songtekstvertaling
Een gans die in de modder jammert,
een blaffende hond op commando.,
de regen die valt en niet valt
de sluipende mist die wegen ontsluiert…
Profiel van droge bomen,
splinters stukslaan,
op de berg, af en toe, de schoten
en de nietsvermoedende dieren vallen schreeuwend dood.…
De herfst maakt je slaperig.,
daglicht is een moment
breaking and fast isvanita:
heldere metafoor van wat je leven is…
Herfst vervaagt de contouren
consumeren in een dag meer dagen,
denk je dat het een lui spel is?,
maar snel brandende dagen die langzaam lijken…
Rook en nevel geuren,
suburban slush,
vlakten van rotte bladeren
in stilte vallen en het leven voor altijd verlaten…
Sluit jezelf op in het huis om te wachten.
iemand of iets te doen,
iets wat je nooit zult doen.,
iemand die je kent bestaat niet en wil niet spelen.…
Sluit jezelf op in het huis om te tellen.
de uren die je glijdt
verward denken aan het mysterie
van de vele "Ik zal" worden voor dempre " was ik»…
Sluit jezelf op in het huis om te kijken.
een boek, een foto, een krant
en die dove rodere negeren
dat verandert "ik doe" en maakt het " Ik herinner me»…
De nacht wordt neergehaald,
er is een donker gat.
van een snel rijdende auto
hij liet alleen de duisternis zijn stem tot zwijgen brengen.…
Geluid verschijnt en verdwijnt,
Twilight afbeelding
van het leiden van je doelloos,
of time playing with you like the cat and the mouse…
De verhalen die belangrijk werden geacht
ze vallen in een paar ogenblikken uiteen.:
cijfers en indrukken uit het verleden
ze komen ver en ver dus het is jouw zomer…
En kleed de nacht om.
de geest laten dwalen
op niets gevreesd en gewacht
wetende dat dit jouw herfst is…
wie is er nu aangekomen?…