Francesco Guccini — Amerigo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Amerigo" van Francesco Guccini.
Songteksten
Probabilmente uscì chiudendo dietro a se la porta verde
Qualcuno si era alzato a preparargli in fretta un caffè d’orzo
Non so se si girò, non era il tipo d’uomo che si perde
In nostalgie da ricchi, e andò per la sua strada senza sforzo
Quand’io l’ho conosciuto, o inizio a ricordarlo, era già vecchio
O così a me sembrava, ma allora non andavo ancora a scuola
Colpiva il cranio raso e un misterioso e strano suo apparecchio
Un cinto d’ernia che sembrava una fondina per la pistola
Ma quel mattino aveva il viso dei vent’anni senza rughe
E rabbia ed avventura e ancora vaghe idee di socialismo
Parole dure al padre e dietro tradizione di fame e fughe
E per il suo lavoro, quello che schianta e uccide: «il fatalismo»
Ma quel mattino aveva quel sentimento nuovo per casa e madre
E per scacciarlo aveva in corpo il primo vino di una cantina
E già sentiva in faccia l’odore d’olio e mare che fa Le Havre
E già sentiva in bocca l’odore della polvere della mina
L’America era allora, per me i G.I. di Roosvelt, la quinta armata
L’America era Atlantide, l’America era il cuore, era il destino
L’America era Life, sorrisi e denti bianchi su patinata
L’America era il mondo sognante e misterioso di Paperino
L’America era allora per me provincia dolce, mondo di pace
Perduto paradiso, malinconia sottile, nevrosi lenta
E Gunga-Din e Ringo, gli eroi di Casablanca e di Fort Apache
Un sogno lungo il suono continuo ed ossessivo che fa il Limentra
Non so come la vide quando la nave offrì New York vicino
Dei grattacieli il bosco, città di feci e strade, urla, castello
E Pavana un ricordo lasciato tra i castagni dell’Appennino
L’inglese un suono strano che lo feriva al cuore come un coltello
E fu lavoro e sangue e fu fatica uguale mattina e sera
Per anni da prigione, di birra e di puttane, di giorni duri
Di negri ed irlandesi, polacchi ed italiani nella miniera
Sudore d’antracite in Pennsylvania, Arkansas, Texas, Missouri
Tornò come fan molti, due soldi e giovinezza ormai finita
L’America era un angolo, l’America era un’ombra, nebbia sottile
L’America era un’ernia, un gioco di quei tanti che fa la vita
E dire boss per capo e ton per tonnellata, «raif» per fucile
Quand’io l’ho conosciuto o inizio a ricordarlo era già vecchio
Sprezzante come i giovani, gli scivolavo accanto senza afferrarlo
E non capivo che quell’uomo era il mio volto, era il mio specchio
Finché non verrà il tempo in faccia a tutto il mondo per rincontrarlo
Finché non verrà il tempo in faccia a tutto il mondo per rincontrarlo
Finché non verrà il tempo in faccia a tutto il mondo per rincontrarlo…
Songtekstvertaling
Hij ging waarschijnlijk de groene deur achter hem sluiten.
Iemand stond op om snel koffie voor hem te maken.
Ik weet niet of hij zich omdraaide, hij was niet het soort man dat je verliest.
In nostalgie van de rijken, en ging moeiteloos zijn weg
Toen ik hem ontmoette, of ik me hem begin te herinneren, was hij al oud.
Dat leek me zo, maar toen ging ik nog niet naar school.
Het raakte de satijnen schedel en een mysterieus en vreemd zijn apparaat
Een hernia riem die eruit zag als een wapen holster.
Maar die ochtend had hij een gezicht van twintig jaar zonder rimpels.
En woede en avontuur en nog steeds vage ideeën over socialisme
Harde woorden aan de vader en achter de traditie van honger en vlucht
En voor zijn werk, wat crasht en doodt: "fatalisme»
Maar die ochtend had ze dat nieuwe gevoel voor thuis en moeder.
En om hem te verdrijven had hij de eerste wijn van een kelder in zijn lichaam.
En voelde al in zijn gezicht de geur van olie en zee die Le Havre maakt
En al voelde hij in zijn mond de geur van het stof van de mijn
Amerika was toen, voor mij, de G. I. van Roosvelt, het vijfde leger.
Amerika was Atlantis, Amerika was het hart, het was het lot
Amerika was leven, glimlachen en witte tanden op patinata
Amerika was de droom en mysterieuze wereld van Donald Duck
Amerika was toen voor mij sweet province, world of peace
Verloren Paradijs, subtiele melancholie, langzame neurose
En Gunga-Din en Ringo, de helden van Casablanca en Fort Apache.
Een droom langs het continue en obsessieve geluid dat de Limentra maakt
Ik weet niet hoe hij haar zag toen het schip New York in de buurt aanbood.
Van de wolkenkrabbers het bos, stad van uitwerpselen en straten, geschreeuw, kasteel
En Pavana een herinnering achtergelaten tussen de kastanjes van de Apennijnen
De Engelsen een vreemd geluid dat zijn hart pijn deed als een mes.
En het was arbeid en bloed, en het was arbeid dezelfde ochtend en avond
Jaren gevangenis, bier en hoeren, zware dagen.
Van Negers en Ieren, Polen en Italianen in de mijn
Antraciet zweet in Pennsylvania, Arkansas, Texas, Missouri
Hij keerde terug als vele fans, twee geld en jeugd nu voorbij
Amerika was een hoek, Amerika was een schaduw, dunne mist
Amerika was een hernia, een spel van die velen die leven maken
En zeg baas voor baas en ton voor ton, "raif" voor Geweer.
Toen ik hem ontmoette of hem begon te herinneren was hij al oud.
Minachtend als de jongen, glipte ik naast hem zonder hem te pakken.
En ik begreep niet dat die man mijn gezicht was, hij was mijn spiegel
Tot de tijd komt dat de hele wereld hem weer ontmoet.
Tot de tijd komt dat de hele wereld hem weer ontmoet.
Tot de tijd komt dat de hele wereld hem weer ontmoet.…