Francesco Guccini — Acque songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Acque" van Francesco Guccini.
Songteksten
L' acqua che passa fra il fango di certi canali
tra ratti sapienti e pneumatici e ruggine e vetri
chissàse èla stessa lucente di sole o fanali
che guardo oleosa passare rinchiusa in tre metri.
Si puòstare ore a cercare se c'èin qualche fosso
quell' acqua bevuta di sete o che lava te stesso
o se c'ènel suo correre un segno od un suo filo rosso
che leghi un qualcosa a qualcosa, un pensiero a un riflesso.
Ma l' acqua gira e passa e non sa dirmi niente di gente, me, o di quest' aria
bassa,
ottusa e indifferente cammina e corre via lascia una scia e non gliene frega
niente…
E cade su me che la prendo e la sento filtrare,
leggera infeltrisce i vestiti e intristisce i giardini,
portandomi odore d' ozono, giocando a danzare,
proietta ricordi sfiniti di vecchi bambini,
colpendo implacabile il tetto di lunghi vagoni,
destando annoiato interesse negli occhi di un gatto,
coprendo col proprio scrosciare lo spacco dei tuoni
che restano appesi un momento nel cielo distratto.
E l' acqua passa e gira e colora e poi stinge, cos'èche mi respinge e che m'
attira;
acqua come sudore, acqua fetida e chiara, amara senza gusto nécolore.
Ma l' acqua gira e passa e non sa dirmi niente di gente, me, o di quest' aria
bassa,
ottusa e indifferente cammina e corre via lascia una scia e non gliene frega
niente…
E mormora e urla, sussurra, ti parla, ti schianta,
evapora in nuvole cupe rigonfie di nero
e cade e rimbalza e si muta in persona od in pianta
diventa di terra, di vento, di sangue e pensiero.
Ma a volte vorresti mangiarla o sentirtici dentro,
un sasso che l' apre, che affonda, sparisce e non sente,
vorresti scavarla, afferrarla, lo senti che èil centro
di questo ingranaggio continuo, confuso e vivente.
Acque del mondo intorno di pozzanghere e pianto, di me che canto al limite del
giorno,
tra il buio e la paura del tempo e del destino freddo assassino della notte
scura.
Ma l' acqua gira e passa e non sa dirmi niente di gente, me, o di quest' aria
bassa,
ottusa e indifferente cammina e corre via lascia una scia e non gliene frega
niente…
Songtekstvertaling
Het water dat door de modder van bepaalde kanalen loopt
tussen wijze ratten en banden en roest en glas
wie weet of het dezelfde heldere zon of koplampen is.
Ik zie Oly pass op drie meter afstand.
Je kunt uren proberen uit te zoeken of er een greppel is.
dat water dronken van dorst of jezelf wassen
of als er een teken of een rode draad in zijn
om iets aan iets te verbinden, een gedachte aan een reflectie.
Maar het water draait en passeert en kan me niets vertellen over mensen, mij, of deze lucht.
lage,
saai en onverschillig wandelt en wegloopt laat een spoor achter en geeft er niets om
Niets…
En het valt op mij dat ik het neem en ik hoor het filteren,
lichte vilt Kleding en zadeltuinen,
me de geur van ozon brengen, dansen,
projecten vermoeide herinneringen van oude kinderen,
meedogenloos op het dak van lange wagens,
verveelde interesse wekken in de ogen van een kat,
bedekt met zijn eigen rommelen van de donder
die hangen voor een moment in de verstrooide lucht.
En het water zal voorbijgaan, en kleuren worden, en dan zal het verdwijnen. wat is het dat Mij verwerpt en wat m'is?
trekken;
water als zweet, fetid en helder water, bitter zonder smaak of kleur.
Maar het water draait en passeert en kan me niets vertellen over mensen, mij, of deze lucht.
lage,
saai en onverschillig wandelt en wegloopt laat een spoor achter en geeft er niets om
Niets…
En mompelt en schreeuwt, fluistert, spreekt tot je, crasht je,
verdampt in donkere zwarte wolken
en vallen en bounces en veranderingen in persoon of plant
het wordt Aarde, Wind, bloed en gedachte.
Maar soms wil je het eten of voelen.,
een steen die hem opent, zinkt, verdwijnt en niet hoort,
als je het wilt graven, pak het dan, dan voel je dat het het centrum is.
van deze continue, verwarde en levende uitrusting.
Water van de wereld rond plassen en huilen, van mij zingen aan de rand van de
dag,
tussen duisternis en angst voor tijd en lot killer of the night
donker.
Maar het water draait en passeert en kan me niets vertellen over mensen, mij, of deze lucht.
lage,
saai en onverschillig wandelt en wegloopt laat een spoor achter en geeft er niets om
Niets…