Francesco De Gregori — Via della povertà (Desolation Row) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Via della povertà (Desolation Row)" van Francesco De Gregori.
Songteksten
Il bagno turco in fondo al vicolo
è affollatissimo di marinai
prova a chiedere a uno: «che ore sono?»
e ti risponderà. «non l’ho saputo mai»
girano passaporti senza foto
e cartoline dell’impiccagione
l’equilibrista e il commissario cieco
vanno a braccetto col prestigiatore
e i reparti speciali sono pronti
il circo è già arrivato qui in città
io e la mia signora ci affacciamo stasera
da via della povertà
Cenerentola sembra così facile
ogni volta che sorride ti cattura
è proprio tale e quale a Bette Davis
con i pollici infilati alla cintura
arriva Romeo sconsolato
e si lamenta: «la mia donna sei tu»
ma qualcuno gli dice: «sei nel posto sbagliato
non farti rivedere più»
e l’unico rumore che rimane
dopo che l’ambulanza se ne va
è Cenerentola che lava la strada
in via della povertà
adesso si nasconde la luna
anche le stelle sono quasi nascoste
l’indovina che legge la fortuna
se ne sta andando con le sue risposte
ad eccezione di Abele e di Caino
e del gobbo di Notre dame
sono tutti occupati a far l’amore
oppure aspettano la pioggia che verrà
e il buon samaritano si sta cambiando
si mette in tiro per il gran galà
stasera si daranno un bel da fare
in via della povertà
Einstein con un cappuccio sulla testa
e i suoi diari dentro una cassetta
l’hanno visto passare appena adesso
insieme a un monaco dall’aria circospetta
era così terribile innocente
quando ha preso e si è fermato qui
ad annusare i fanghi del torrente
e a recitare l’ABC
e a vederlo tu non lo diresti mai
ma era famoso qualche tempo fa come virtuoso del violino elettrico
in via della povertà
il dottor lurido dietro la vetrina
nasconde gli angeli di un anno fa conserva nella formalina
i suoi pazienti senza identità
l’infermiera che recita il rosario
inginocchiata sulla scrivania
sta controllando le pastiglie del cianuro
nell’armadietto della farmacia
e per strada c'è parecchia confusione
stanno fischiando puoi sentirli fin da qua
se appena provi a fare un po' attenzione
in via della povertà
ci si prepara per la grande festa
si inchiodano le tende alla parete
ecco il fantasma dell’opera
perfetto nel suo abito da prete
stanno imboccando con dolcezza casanova
perché si goda la sua felicità
prima di avvelenarlo di parole
e di ammazzarlo con la vanità
ed il fantasma grida: «ragazze vi ho avvertito
andatevene via da qua»
Casanova sta per essere punito
in via della povertà
a mezzanotte scatta il coprifuoco
i poliziotti tornano a lavoro
mettono le manette intorno ai polsi
di tutti quelli che ne sanno più di loro
i prigionieri vengono portati
uno per uno dentro l’officina
dove la macchina del mal di cuore
gli viene stretta bene sulla schiena
e i responsabili dell’assicurazione
fanno attenzione a che nessuno esca da qua
e scaricano bidoni di benzina
in via della povertà
sia lodato Nettuno imperatore
il Titanic naviga tra i ghiacciai
arriva l’alba e i passeggeri gridano:
«dimmi da che parte stai»
Ezra Pound e Thomas Eliot
discutono sul ponte di comando
suonatori di Calipso li deridono
la poppa si sta sollevando
e le sirene affacciate alle loro finestre sul mare
vanno in giro con mimosa e lilla
e non ha più molto senso fermarsi a pensare
a via della povertà
la tua lettera è arrivata proprio ieri
quando è mancata l’elettricità
ma per favore non essere ridicolo
non starmi a chiedere come va questa gente di cui mi vai parlando
non ha carattere non ha fisionomia
ho dato a tutti quanti un’altra faccia
e ho usato nomi di fantasia
d’ora in avanti ti prego non insistere
comincio a leggere con difficoltà
sempre che non mi mandi le tue lettere
da via della povertà
(Grazie a Paola Nasca per questo testo)
Songtekstvertaling
Het Turkse bad aan het einde van de steeg
het zit vol met matrozen.
probeer er een te vragen: "hoe laat is het?»
en hij zal je antwoorden. "Ik heb nooit geweten»
ze veranderen paspoorten zonder foto ' s.
en hang ansichtkaarten
de balancer en de blinde Commissaris
ze gaan hand in hand met de goochelaar
en de speciale afdelingen zijn klaar
het circus is al in de stad aangekomen.
mijn dame en ik kijken vanavond uit.
van de weg van de armoede
Assepoester ziet er zo makkelijk uit.
elke keer als hij lacht, vangt hij je.
ze is net Bette Davis.
met je duimen vastgebonden aan je riem
Romeo komt roekeloos aan.
en hij klaagt: "mijn vrouw ben jij»
maar iemand zegt tegen hem: "Je bent op de verkeerde plaats.
laat me je niet meer zien.»
en het enige geluid dat overblijft
als de ambulance weg is.
het is Assepoester die de weg wast.
in armoede
nu verbergt de maan
zelfs de sterren zijn bijna verborgen.
waarzegster
hij vertrekt met zijn antwoorden.
behalve Abel En Kaïn.
en de gebochelde van de Notre dame
ze zijn allemaal bezig met vrijen.
of wachten tot de regen komt
en de Barmhartige Samaritaan verandert
hij wordt neergeschoten voor het grote gala.
vanavond hebben ze veel te doen.
in armoede
Einstein met een kap op zijn hoofd
en zijn dagboeken in een doos
ze zagen hem net passeren.
samen met een monnik met een behoedzame lucht
hij was zo verschrikkelijk onschuldig.
toen hij hier stopte.
de modder van de Beek ruiken
en het ABC
en als je het zag, zou je het nooit zeggen.
maar hij was een tijdje geleden beroemd als een elektrische vioolvirtuoos.
in armoede
de vieze dokter achter het raam
verbergt de engelen van een jaar geleden in formalin
zijn patiënten zonder identiteit
de verpleegster die de rozenkrans voordraagt
knielend op het bureau
hij controleert cyanide tabletten.
in de apotheek kast
en op straat is er veel verwarring
ze fluiten. je kunt ze vanaf hier horen.
als je gewoon probeert een beetje voorzichtig te zijn
in armoede
we maken ons klaar voor het grote feest.
je nagelt de gordijnen aan de muur
hier is het spook van de opera.
perfect in haar priesterjurk
ze komen in casanova.
want hij zal van zijn geluk genieten.
voordat je hem vergiftigt met woorden.
en dood hem met ijdelheid.
en de geest roept: "meisjes, Ik heb jullie gewaarschuwd.
maak dat je wegkomt.»
Casanova wordt gestraft.
in armoede
om middernacht begint de avondklok.
agenten gaan weer aan het werk.
ze doen handboeien om hun polsen.
van al degenen die meer weten dan zij.
gevangenen worden gevangen genomen.
Eén voor één in de werkplaats
waar de hartzeer machine
het zit strak op zijn rug.
en verzekeringsmanagers
zorg ervoor dat niemand hier weg komt.
en ze dumpen blikken benzine.
in armoede
Lof zij Keizer Neptunus
de Titanic vaart door de gletsjers
dageraad komt en passagiers schreeuwen:
"vertel me aan welke kant sta je»
Ezra Pound en Thomas Eliot
ze ruziën op de brug.
Calypso spelers bespotten ze.
de achtersteven stijgt.
en de sirenes met uitzicht op hun ramen op de zee
ze gaan rond met mimosa en lila.
en het heeft niet veel zin om te stoppen met denken.
op de weg naar armoede
je brief kwam gisteren.
als er geen elektriciteit is
maar doe niet zo belachelijk.
vraag me niet hoe het met die mensen gaat.
hij heeft geen karakter hij heeft geen fysiognomie
Ik gaf iedereen een ander gezicht.
en ik gebruikte dure namen.
van nu af aan, sta er alsjeblieft niet op.
Ik begin moeilijk te lezen.
zolang je me je brieven niet stuurt.
van de weg van de armoede
(Dank aan Paola Nasca voor deze tekst)