Francesco De Gregori — Un guanto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un guanto" van Francesco De Gregori.
Songteksten
Un guanto precipitІ da una mano desiderata
a toccare il pavimento del mondo in una pista affollata.
Un gentiluomo, un infedele lo segu¬ con lo sguardo.
E stava quasi per raggiungerlo, ma gi troppo in ritardo,
e stava quasi per raggiungerlo, ma troppo in ritardo.
Era scomparsa quella mano e tutta la compagnia
e chiss se era mai esistita.
Era scomparsa quella mano e restava la nostalgia
e il guanto e la sua padrona scivolavano via
e il guanto e la sua padrona pattinavano via.
Sotto un albero senza fiori si struggeva l’amore amato.
Il guanto era a pochi passi, irraggiungibile e consumato.
In quella grande tempesta d’erba, non era estate, n primavera.
E non sembrava nemmeno autunno perІ l’inverno non esisteva.
E non sembrava nemmeno autunno perch l’inverno non esisteva.
Quando un uomo da una piccola barca con un mezzo marinaio
vide qualcosa biancheggiare.
Un uomo da una piccola barca, sporgendosi sul mare:
era il guanto che rischiava di annegare,
era il guanto che rischiava di affondare.
Fu un trionfo di conghiglie, un omaggio di fiori
per il guanto restituito alla banalit dei cuori,
ad una spiaggia senza sabbia, a una passione intravista
ad una gabbia senza chiave, ad una stanza senza vista,
ad una gabbia senza chiave, ad una vita senza vista.
E intanto milioni di rose rifluivano sul bagnasciuga.
E chiss se si puІ capire.
Che milioni di rose non profumano mica
se non sono i tuoi fiori a fiorire,
se i tuoi occhi non mi fanno pi№ dormire.
Era la notte di quel brutto giorno, i guanti erano sconfinati,
come l’incubo di un assassino o i desideri dei condannati.
Dietro al guanto maggiore la luna era crescente
e piccoli guanti risalivano la corrente
e piccoli guanti risalivano la corrente.
Fino al Capo dei sogni e alla riva
del letto dell’innocente che dormiva.
Un mostro sconosciuto osservava non osservato
sopra a un tavolo il guanto incriminato
sopra al tavolo un guanto immacolato.
E il guanto fu rapito in una notte d’inchiostro
da quel mistero chiamato amore
da quell’amore che sembrava un mostro.
Inutilmente due nude mani si protesero a trattenerlo.
Il guanto era gi nascosto dove nessuno puІ pi№ vederlo,
il guanto era gi lontano quanto nessuno puІ pi№ saperlo.
Oltre la pista di pattinaggio e le passioni al d¬ di festa
e le onde di tutti i mari.
E il trionfo nella tempesta e le rose nella schiuma.
Il guanto era volato pi№ alto della luna.
Il guanto era volato pi№ leggero di una piuma.
Oltre il luogo e all’azione e al tempo consentito,
e all’amore e le sue pene.
Il guanto si era gi posato in quel quadro infinito
dove Psiche e Cupido governano insieme
dove Psiche e Cupido sorridono insieme.
Songtekstvertaling
Een handschoen neergeslagen door een gewenste hand
om de vloer van de wereld aan te raken in een drukke baan.
Een heer, een ongelovige volgde hem met zijn ogen.
En hij stond op het punt het te bereiken, maar al te laat.,
en hij was er bijna, maar te laat.
Die hand was weg en het hele bedrijf was weg.
en ik vraag me af of het ooit heeft bestaan.
Die hand was weg en nostalgie bleef
en de handschoen en haar minnares glipten weg.
en de handschoen en zijn minnares gingen weg.
Onder een boom zonder bloemen smachtte de geliefde liefde.
De handschoen was op loopafstand, onbereikbaar en uitgeput.
In die grote grasstorm was het geen zomer of lente.
En het leek niet eens Herfst En winter bestond niet.
En het leek niet eens op de herfst omdat de winter niet bestond.
Wanneer een man van een kleine boot met een half-zeeman
hij zag iets wits.
Een man van een kleine boot, leunend over de zee:
het was de handschoen die dreigde te verdrinken.,
het was de handschoen die dreigde te zinken.
Het was een triomf van de congails, een eerbetoon van bloemen
want de handschoen keerde terug naar de banaliteit van de harten,
naar een strand zonder zand, naar een passie glimp
naar een kooi zonder sleutel, naar een kamer zonder uitzicht,
naar een kooi zonder sleutel, naar een leven zonder uitzicht.
En in de tussentijd, stroomden miljoenen rozen terug in het bad.
Ik vraag me af of je het begrijpt.
Dat miljoenen rozen niet ruiken
als het niet jouw bloemen zijn die bloeien,
als je ogen me niet meer laten slapen.
Het was de nacht van die slechte dag, de handschoenen waren grenzeloos,
zoals de nachtmerrie van een moordenaar of de verlangens van de veroordeelde.
Achter de Want groeide de maan
en kleine handschoenen gingen de beek in.
en kleine handschoenen gingen de stroming op.
Aan het hoofd van dromen en de kust
het bed van de onschuldigen die sliepen.
Een onbekend monster waargenomen niet waargenomen
boven een tafel de aangeklaagde handschoen
boven de tafel een onbevlekte handschoen.
En de handschoen werd ontvoerd in een inktnacht.
van dat mysterie genaamd Liefde
van die liefde die op een monster leek.
Onnodig probeerden twee blote handen hem vast te houden.
De handschoen was al Verborgen waar niemand puI Pi№ het ziet,
de handschoen was zo ver weg als niemand wist.
Voorbij de schaatsbaan en de passies op de feestelijke d
en de golven van alle zeeën.
En triomferen in de storm en rozen in het schuim.
De handschoen had hoger gevlogen dan de maan.
De handschoen was niet lichter dan een veer.
Buiten plaats en actie en toegestane tijd,
en op liefde en zijn verdriet.
De handschoen had zich al in die oneindige foto gevestigd.
waar psyche en Cupido samen heersen
waar psyche en Cupido samen lachen.