Francesco De Gregori — Ipercarmela songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ipercarmela" van Francesco De Gregori.
Songteksten
La cucina era vuota, il bicchiere a met,
l’uomo guardava serio il muro e poi seguiva
il fumo che saliva lento verso la lampadina.
La stagione era quasi finita, l’uomo
pensava «Questa casa mia».
Nella stanza del letto, la donna grassa e nervosa,
sfogliava un giornale a colori:
la vita di una donna, bionda, famosa e ricca,
con qualche anno in meno.
Qualche anno di meno, pensІ, e lei somiglierebbe a me.
E il tempo passa come una colomba
sulla casa dell’uomo e della donna.
Dentro una citt pulita e violenta
la donna partor¬ una stella e la chiamІ Carmela,
figlia di suo padre e sua madre,
fiocco rosa da crescere in fretta.
Rideva quasi sempre e piangere non piangeva, mai.
Songtekstvertaling
De keuken was leeg, het glas ontmoette,
de man keek serieus naar de muur en volgde
de rook stijgt langzaam naar de lamp.
Het seizoen was bijna voorbij, de man
hij dacht: "dit huis van mij."
In de slaapkamer, de dikke en nerveuze vrouw,
door een kleurenkrant bladeren:
het leven van een vrouw, blond, beroemd en rijk,
een paar jaar minder.
Een paar jaar minder, denk je, en ze zou op mij lijken.
En de tijd gaat voorbij als een duif
van het Huis van Man en vrouw.
In een schone en gewelddadige stad
de vrouw baart een ster en noemt haar Carmela.,
dochter van haar vader en moeder,
roze boog om snel te groeien.
Hij lachte meestal en huilde nooit.