Francesco De Gregori — I muscoli del capitano songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I muscoli del capitano" van Francesco De Gregori.
Songteksten
Guarda i muscoli del capitano, tutti di plastica e di metano.
Guardalo nella notte che viene, quanto sangue ha nelle vene.
Il capitano non tiene mai paura, dritto sul cassero,
fuma la pipa, in questa alba fresca e scura che rassomiglia un pІ alla vita.
E poi il capitano, se vuole, si leva l’ancora dai pantaloni
e la getta nelle onde e chiama forte quando vuole qualcosa,
c' sempre uno che gli risponde.
Ma capitano non te lo volevo dire,
ma c' in mezzo al mare una donna bianca,
cos¬ enorme, alla luce delle stelle,
che di guardarla uno non si stanca.
Questa nave fa duemila nodi, in mezzo ai ghiacci tropicali,
ed ha un motore di un milione di cavalli
che al posto degli zoccoli hanno le ali.
La nave fulmine, torpedine, miccia,
scintillante bellezza, fosforo e fantasia, molecole d’acciaio,
pistone, rabbia, guerra lampo e poesia.
In questa notte elettrica e veloce, in questa croce di Novecento,
il futuro una palla di cannone accesa e noi la stiamo quasi raggiungendo.
E il capitano disse al mozzo di bordo
«Giovanotto, io non vedo niente.
C' solo un pІ di nebbia che annuncia il sole.
Andiamo avanti tranquillamente».
Songtekstvertaling
Kijk naar de spieren van de kapitein, allemaal plastic en methaan.
Kijk naar hem de nacht dat hij komt, hoeveel bloed hij in zijn aderen heeft.
De kapitein is nooit bang, recht op de bekisting. ,
rook de pijp, in deze koele en donkere dageraad die op een pI voor het leven lijkt.
En dan tilt de kapitein, als hij wil, het anker uit zijn broek.
en Hij werpt het in de golven en roept luid als hij iets wil.,
er is altijd iemand die antwoordt.
Maar kapitein, ik wilde het u niet vertellen.,
maar er is een blanke vrouw in het midden van de zee,
enorme cos, in het licht van de sterren,
je wordt het niet beu om naar haar te kijken.
Dit schip maakt 2000 knopen, te midden van tropisch ijs. ,
en het heeft een miljoen pk motor
dat in plaats van hoeven vleugels hebben.
Het schip bliksem, torpedo, zekering,
sprankelende schoonheid, fosfor en fantasie, stalen moleculen,
zuiger, woede, bliksemoorlog en poëzie.
Op deze elektrische en snelle nacht, op dit Twentieth-Century cross,
de toekomst is een kanonskogel en we zijn er bijna.
En de kapitein zei tegen de hub aan boord
"Jongeman, ik zie niets.
Er is nog maar één mist die de zon aankondigt.
Laten we rustig verder gaan."