Forester — Cultivate songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cultivate" van Forester.
Songteksten
My sons rose up from the river irrigating the groves
Their skin like the tough brown they pushed aside
Shaping trenches in serpentine patterns slithering through the line of trees
Directing their minds focusing the work of their hands to nourish the seeds
splintering the rocky soil
Futility I know one day they’ll see behind my eyes entangled in my words but
their not old enough
They’re not old enough to remember the wildfire that stole their mother
Her graceful waves consumed in the doorway
Maybe they’re not old enough to find the truth
There is nothing new
They felt the wind wisp through their grasping fingers
Instead of trying to grip it they sit and listen
Sweat in their eyes dust in their lungs they cough yet they earn their rest at
dusk with the established work of their hands
The cycle plays under the sunlight the coals crackling the birds straining
their calls the dark corners whistling
The fire dies
They eat and drink their work their grief their hunger relative
There is nothing new
Songtekstvertaling
Mijn zonen stonden op van de rivier en irrigeerden de groeven.
Hun huid als de taaie bruine ze opzij geduwd
Het vormen van loopgraven in serpentijnpatronen die door de lijn van bomen glijden
Hun gedachten richten op het werk van hun handen om de zaden te voeden.
de rotsgrond versplinteren
Futiliteit ik weet dat op een dag ze achter mijn ogen zullen zien verstrikt in mijn woorden maar
hun niet oud genoeg
Ze zijn niet oud genoeg om zich het vuur te herinneren dat hun moeder heeft gestolen.
Haar gracieuze golven verteerd in de deuropening
Misschien zijn ze niet oud genoeg om de waarheid te vinden.
Er is niets nieuws.
Ze voelden de wind wisp door hun grijpende vingers
In plaats van te proberen het vast te houden zitten ze te luisteren.
Zweet in hun ogen stof in hun longen ze hoesten toch verdienen ze hun rust op
schemering met het vaste werk van hun handen
De cyclus speelt onder het zonlicht de kolen knallen de vogels strainend
hun roep de donkere hoeken fluitend
Het vuur sterft.
Zij eten en drinken hun werk hun verdriet hun honger relatieve
Er is niets nieuws.