Forest Stream — The Seventh Symphony of Satan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Seventh Symphony of Satan" van Forest Stream.
Songteksten
Time! As a demon I rise, feeling the hunger
I gather us for the final Sabbath at last on this night
And I fly as the nightshade attacks the light
As it makes me the strings of thy wrath and all-conquering sin
Down into the hunt! Till the darkness allows
None of their bastions will be safe on this hour
Before the daylight devours our flesh, I wonder,
How many will manage to flee?
This night is worth the whole life
Yet the prophecy says we all to be burnt in the pitiful dawn
So be it! This oath’s yet to serve us:
In torments and deaths to unite!
Passing the burning cliffs
Our ship is leaving the bay
Remember us for the others won’t
As morning strikes
It feels the day
Up with the mass
Of deadly horror
It wakes the dead up To proceed with rot
And thus provide them all
With new turmoil
Master! Art thou hearing me call?
Through these storms that I’ve summoned
As a tribute to thy majesty!
Regard! Oh, Almighty!
Thy mortal bride is prepared
And blessed she lies awaiting thee…
Thou, who allowed me to be thy s of sorrow,
In ascendant stream of this symphony
Heavier are my wings, yet it was damn worth of trying
To reach this height to fall from so desperately
And here it comes…
Songtekstvertaling
Tijd! Als een demon sta ik op, voel ik de honger
Ik verzamel ons voor de laatste Sabbat, eindelijk op deze avond.
En ik vlieg als de nachtschade het licht aanvalt
Zoals het mij de snaren van uw toorn en alle overwinnende zonde maakt.
Op jacht. Tot de duisternis het toelaat
Geen van hun bastions zal veilig zijn op dit uur.
Voordat het daglicht ons vlees verslindt, vraag ik me af,
Hoeveel zullen er kunnen vluchten?
Deze nacht is het hele leven waard.
Toch zegt de profetie dat we allemaal verbrand moeten worden in de zielige dageraad.
Het zij zo! Deze eed moet ons nog dienen.:
In kwellingen en doden om te verenigen!
Voorbij de brandende kliffen
Ons schip verlaat de baai.
Denk aan ons, want de anderen niet.
Als de ochtend slaat
Het voelt de dag
Omhoog met de massa
Van dodelijke horror
Het wekt de doden op om verder te gaan met rot.
En zo zorg ik voor ze allemaal.
Met nieuwe onrust
Meester! Hoor je me roepen?
Door deze stormen die ik heb ontboden
Als eerbetoon aan Uwe Majesteit.
Kijk! Oh, Almachtige!
Uw sterfelijke bruid is voorbereid.
En zalig dat ze op je wacht.…
Gij, die mij uw verdriet liet zijn,
In ascendant stroom van deze symfonie
Zwaarder zijn mijn vleugels, maar het was de moeite waard om te proberen
Om deze hoogte te bereiken om zo wanhopig te vallen
En hier komt het.…